"Sun"day....?

2009-09-02T13:28:00.000+03:00

Dirty Diana

2009-07-09T15:58:00.000+03:00

Αντίο Michael... Your music will live forever!!

2009-05-26T14:51:00.001+03:00

Αποσπερίτης

2009-05-02T16:24:00.000+03:00

River Dance...

απλά τα σπάει...

2009-05-01T18:35:00.003+03:00

Euroteens 2009... και πάλι...

Για ακόμη μία χρονιά οι Eurokids kai Euroteens δίνουν το καθιερωμένο ραντεβού τους αυτή τη φορά στην έδρα του θεσμού, την Αυστρία. Νέοι και νέες από 12 χώρες της Ευρώπης θα έχουν την ευκαιρία να ξεναγηθούν από 28 Μαϊου μέχρι 8 Ιουνίου στην πανέμορφη Βιέννη , την αυτοκρατορική Πόλη να συζητήσουν για διάφορα περιβαλλοντικά θέματα που αφορούν την Ευρώπη και να πάρουν μέρος σε διάφορες δραστηριότητες.
Σας περιμένουμε...
πληροφορίες στο www.uba.com

2009-04-22T13:08:00.003+03:00

Παγκόσμια Ημέρα της Γης

Κάθε χρόνο στις 22 Απριλίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γης.

Φέτος, η συγκεκριμένη γιορτή είναι αφιερωμένη στην αντιμετώπιση του φαινόμενου του θερμοκηπίου και στις εκδηλώσεις συμμετέχουν εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η γιορτή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γης έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει το κοινό και να «ασκήσει πίεση» στις κυβερνήσεις των κρατών σε ολόκληρο το πλανήτη για τη λήψη δραστικών μέτρων ενάντια των κλιματικών αλλαγών.

Η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, η ξηρασία, η λειψυδρία, η άνοδος της στάθμης των θαλασσών, η τήξη των πάγων και η ρύπανση των υδάτων απειλούν να καταστρέψουν ολόκληρο το πλανήτη.

Όλο και περισσότερες χώρες ενεργοποιούνται για τη λήψη μέτρων για τη μείωση των εκπομπών των αερίων, ενώ γίνονται συζητήσεις από τις κυβερνήσεις για μια παγκόσμια συμφωνία ενάντια των κλιματικών αλλαγών.

Ωστόσο η Ελλάδα βρίσκεται σε δυσμενή θέση καθώς δεν έχει συμμορφωθεί ακόμα με τις υποδείξεις του ΟΗΕ, αφού δεν έπεισε για την εγκυρότητα του συστήματος της μέτρησης και της καταγραφής των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Είναι η μόνη χώρα ανάμεσα στις 141 που αποβλήθηκε από το Κιότο.

Το 1970 καθιερώθηκε η 22 Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γης , εμπνευστής της ιδέας ήταν ο Αμερικανός γερουσιαστής Γκάιλορντ Νέλσον. Στόχος του ήταν η ευαισθητοποίηση του κόσμου για τα περιβαλλοντικά ζητήματα και τη προστασία του πλανήτη.

2009-04-12T16:33:00.002+03:00

Με αφορμή την προηγούμενη μου ανάρτηση, η οποία δυστυχώς προκάλεσε την αναστάτωση και τον θυμό ενός αναγνώστη (ανώνυμου) θα ήθελα να παραθέσω τα παρακάτω:

Το ότι γράφω μέσα σε αυτό το "προσωπικό" blog αποτελούν απλά ιδέες μου και απόψεις μου τις οποίες κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να δεχτεί. Μπορεί όμως να κρίνει!! και αυτό φυσικά είναι και το όμορφο που συμβαίνει με τους προσωπικούς διαδικτυακούς τόπους.
Η κάθε κριτική όμως που υποβάλει κάποιος, όπου και αν γίνεται, πρέπει να πληρεί κάποιες συγκεκριμένες προυποθέσεις,μία από τις οποίες είναι να κυμένεται στα πλαίσια της ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ, και όχι της εξίβρυσης. Είμαι ανοιχτή σε κάθε είδος κριτικής και μέσα από αυτές μπορώ να βελτιωθώ κ η ίδια. Πρέπει όμως αυτές να έχουν και κάποια βάση!!!

Ευχαριστώ!

2009-04-07T16:55:00.008+03:00

Μεγαλοι Ελληνες... http://greatgreeks.skai.gr

Και ποιοι λοιπόν είναι όλοι αυτοί οι ΜΕΓΑΛΟΙ για τους οποίους όλοι εμείς καλούμαστε να ψηφίσουμε και να κρίνουμε?? Παρακολοθόντας λοιπόν την ομώνυμη εκπομπή του Σκάι για τους κορυφαίους της Ελλάδας έκανα τη Θλιβερή διαπίστωση ότι η αντικειμενικότητα θυσιάζεται στον βωμό του κακώς εννοούμενου πατριωτισμού, φιλελληνισμού και τα συναφή... Δεν προσπαθώ να μειώσω σε καμιά περίπτωση κανέναν από τους δέκα υποψήφιους, ποια είμαι εξάλλου εγώ για να κρίνω ανώτατες προσωπικότητες όπως ο Μ.Αλέξανδρος, ο Κολοκοτρώνης, ο Παπανικολάου, ο Αριστοτέλης κτλ.

Μεγάλος Έλληνας ήταν σίγουρα ο Μέγας Αλέξανδρος αλλά αναρωτιέμαι αν θα υπερτερούσε σε ψήφους αν δεν υπήρχε το πρόβλημα της Μακεδονίας (αναφέρομαι στα Σκόπια). Θα μπορούσε άραγε να επικρατεί ένας στρατηλάτης που όσο πεφωτισμένος κι αν ήταν για την εποχή του δεν αλλάζει το γεγονός ότι ήταν ένας κατακτητής που οι κατακτήσεις του εδραιώθηκαν με αίμα?
Μπορεί να θεωρηθεί αντικειμενικά ότι το όλο μεγαλείο του Αλέξανδρου θα μπορούσε να υπερτερεί αυτού του μεγαλείου του πνεύματος άλλων όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης ή ο Σωκράτης ? Ή να συγκριθούν οι ζωές που αφαίρεσε ο κατακτητής Αλέξανδρος με τις ζωές που έσωσε και συνεχίζει να σώζει ο Παπανικολάου?
Δεν έχω κανένα σκοπό να μειώσω τον Αλέξανδρο κι αυτό θέλω να γίνει κατανοητό, κατάγομαι από την Πέλλα και μεγάλωσα ακούγοντας ιστορίες για τα κατορθώματα του, τα έργα του, την εφυία του, για μένα αποτελεί σύμβολο ανδρείας, στρατηγικής και πρότυπο. Απλά με θλίβουν τα κριτήρια βάσει των οποίων ψηφίζουν πολλοί και τα σχόλια που δίνουνε για την επιλογή τους. Τι έχει μεγαλύτερη σημασία τελικά και με ποίες αξίες κρίνουμε τους "Μεγάλους Έλληνες"? Με τα στρατιωτικά επιτεύγματα? Το ξέρω το επιχείρημα ότι ο Αλέξανδρος "μετέδωσε τον Ελληνισμό" αλλά αν αυτό είναι προσόν ας αναλογιστούμε λίγο για ποιον Ελληνισμό μιλάμε. Μήπως για την φιλοσοφία και το πνεύμα των Πλάτωνα, Αριστοτέλη και Σωκράτη (μεταξύ άλλων)?

Ένα άλλο κριτήριο που διαπιστώνω ότι συμβάλλει στην επιλογή της τελικής δεκάδας είναι προφανώς η κομματική/ιδεολογική ταυτότητα αυτών που τους ψήφισαν και αυτό το λέω χωρίς ναυποτιμώ την προσφορά πολιτικών προσώπων όπως ο Βενιζέλος και ο Καραμανλής και οι δύο συνέβαλλαν στην αναδιοργάνωση και οικονομική ακμή της χώρας, αλλά δεν μπορώ παρά να σχολιάσω ότι η δημοκρατία τους ήταν πολύ light στις αρχές της και πολύ "επιλεκτική" στην εφαρμογή της από την πραγματική δημοκρατία όπως την θεμελίωσαν και την ανέδειξαν οι αρχαίοι ιδρυτές της έννοιας (Περικλής-Κλησθένης).

Τέλος για να μη γίνομαι πληκτική θεωρώ ότι κακώς απουσιάζει ο Ιπποκράτης από την τελική δεκάδα. Η προσφορά του στην επιστήμη (όχι μόνο την Ιατρική) σημάδεψε και καθοδήγησε για πολλούς αιώνες. Η δε βάσεις που έθεσε στην Ιατρική ήταν τέτοια που σε σύγκριση με τις "ιατρικές" της εποχής του ήταν σαν επιστημονική φαντασία.

Στους αιώνες που πέρασαν αναδύθηκαν τρομερές προσωπικότητες που σημάδεψαν την ελληνική κ όχι μόνο ιστορία, δεν είναι ώρα να βγάλουμε και καινούριους?? Νέους Ελληνες, οραματιστές και ανθρωπίστές που πάνω στα χνάρια των προγενέστερων τους θα μας κάνουν και πάλι υπερήφανους για την καταγωγή μας ( και δεν μιλώ για ποδοσφαιριστές, ηθοποιούς, που συγκαταλέγονται στους κορυφαίους)..., γιατι αυτή την υπερηφάνεια τελευταία την ξεχάσαμε με όλα αυτά που συμβαίνουν στην μικρή σκανδαλοθυρική ΕΛΛΑΣ...

2009-03-20T12:56:00.001+02:00

Ή το υπέροχο "σαν αεράκι"
Μουσική Μανώλης Πάππος
Στίχοι Ναπολέων Λαπαθιώτης
Ερμηνεία Ελευθερία Αρβανιτάκη

Χρυσή μου αγάπη, αν ήξερες, τι μέλι είσαι για μένα
Τα μπουμπουκάκια τα όμορφα, τα μοσχομυρισμέ
και τ’ αεράκια που φυσούν, σαν λιποθυμισμένα
δεν έχουνε το βάλσαμο, που ’χεις εσύ για μένα

Της λίμνης τα αφρολούλουδα και του γιαλού η γαλήνη
η σμύρνα, το ροδόσταμο, που αργοσταλάει και σβήνει
κι οι ροδωνιές, κι η ολόδροση του κήπου ανθοπλημμύρα
των δυο χειλιών σου των γλυκών δεν στάζουνε τα μύρα

Πάω στην τρισέρημη αμμουδιά και μόνη, τι να κάνω
Χαράζω κύκλους απαλούς στη μουσκεμένη άμμο
Σαν αεράκι χάνονται στο κύμα απάνω-απάνω
και απόμεινα στην ερημιά μονάχη, τι να κάμω

Τώρα το ετοιμοθάνατο, βαλσαμωμένο αγέρι
γλυκά τραγούδια θλιβερά ν’ αναστενάξει ξέρει
Αλήθεια, ξέρει πιο γλυκά να τραγουδάει από μένα
Εγώ δεν ξέρω πιο γλυκά, μα ξέρω πιο θλιμμένα

Αυτά γι αρχή. Περιμένω τα δικά σας..

2009-02-15T18:54:00.003+02:00

Mia Kyriaki!!!!

Όλα γίνονται
Όλα αρχίζουν ξανά
Δε σταμάτησε ο χρόνος
Σε ταξίδι κρυφό για το πουθενά
Κάποιος έφυγε μόνος
Όλα γίνονται
Το ποτάμι κυλάει
Και η ζωή μια σταγόνα
Μες το κύμα
Παφλάζει,παίζει,γελάει
Κι ονειρεύεται ακόμα

Και πέφτει στη γη
Mια Κυριακή
Σαν την Πρώτη μέρα
Χθες ήσουν εκεί που είμαι τώρα εγώ
Και πέφτει η βροχή
Σα μουσική στο ζεστό αέρα
Χθες ήσουν εκεί που είμαι τώρα εγώ
Μια στάλα βροχής σε γκρίζο καιρό

Όλα γίνονται
Κάποιος στα σκοτεινά
Σε κρατάει απ'το χέρι
Παίζει μια μελωδία και σε γυρνάει
Πίσω σε άγνωστα μέρη
Όλα γίνονται
Είμαι ακόμα εδώ
Ένα αληθινό ψέμα
Μια πηγή που διψάει
Να βγει στον αφρό
Να ενωθεί με το ρεύμα

2009-02-15T18:27:00.002+02:00

Εγώ δεν είμαι ποιητής.

Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι
Είμαι στιχάκι της στιγμής
πάνω σε τοίχο φυλακής και σε παγκάκι

Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες
Καταραμένη είμαι φυλή
με μιαν εξόριστη ψυχή σ' άλλους πλανήτες

Εγώ δεν είμαι ποιητής είμ' ο λυγμός του
Είμαι ένας δείπνος μυστικός
δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός και είμ' αδερφός του

2008-11-30T18:10:00.001+02:00

YS. Oloi kapoia stigmh menoume ektos... ektos apo ena paixnidi me aoristous kanones kai agnwstous paiktes... ektos apo th zwh...

Klhnyxta kai pali, xereis esy!

2008-11-30T17:40:00.004+02:00

Τα Χριστούγεννα είναι...

Είναι η αλλαγή στη ρουτίνα, είναι η τρέλα στο μεσοχείμωνο, είναι τα μυστικά κι οι αγκαλιές κι οι απροσδόκητοι επισκέπτες και τα γράμματα από φίλους που έχουν χαθεί από καιρό.
Είναι οι άνθρωποι που ξεχνούν να είναι πρακτικοί και συγκρατημένοι και να κάνουν δίαιτα. Είναι η επιστροφή στο σπήλαιο. Το καλό φαϊ και η φωτιά στο τζάκι, τα γέλια και το σόι... όλο το σόι...

Μου δίνεις άλλη μια φέτα γλυκό;
Κρέμα; Και βέβαια. Και λίγα φρούτα με κρασί ακόμα.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι Χριστούγεννα, αν δεν τα χαιρόμαστε σαν παιδιά -- λίγη λαιμαργία, λίγες ανοησίες - και πολλές εκπλήξεις.

Τα Χριστούγεννα σημαίνουν ... παιδιά, οικογένεια, κάρτες και αμυγδαλόπιτες και μελομακάρονα και κουραμπιέδες και κέικ και....
Φιλιά κάτω από το γκυ, μουσική και σμύρνα, πουτίγκες και ζελεδάκια, γλυκίσματα και παιχνίδια, αμύγδαλα, αγγελούδια και κουλουράκια, φουσκωμένες χριστουγεννιάτικες κάλτσες και οι Τρεις Μάγοι. Κούκλες, ταμπούρλα, χοιρομέρι και ου, καρύδια ... κάλαντα και κεριά, καμπανάκια, κέικ φρούτου, χρυσάφι, γιρλάντες και δώρα... ΄Ομως, πάνω απ' όλα, τα Χριστούγεννα σημαίνουν αγάπη.

Χαρούμενα Χριστούγεννα σε όλους μας...

ΥΣ Και αν κανείς από εσάς εκεί πέρα εχει στην καριά του θυμό ας την ξεχάσει, ας την αφήσει να φύγει... Χριστούγεννα έρχονται μέρες χαράς, αγάπης κι αλληλεγγυης...

2008-11-17T00:09:00.002+02:00

Κάθε Νοέμβρη, ο νους και η καρδιά μας είναι εκεί, στο Πολυτεχνείο, στην εξέγερση των φοιτητών, της νεολαίας και ολόκληρου του ελληνικού λαού κατά της χουντικής τυραννίας, το Νοέμβριο του 1973. Το Πολυτεχνείο ήταν η κορυφαία εκδήλωση της επτάχρονης αντιχουντικής πάλης και μία από τις κορυφαίες στιγμές των αγώνων του λαού και της νεολαίας.

"Ήταν οκτώμισι χρονών τον Νοέμβρη του 1973 και θυμάται σαν τώρα τις φωνές από το ραδιόφωνο ¨Εδώ Πολυτεχνείο…. Εδώ Πολυτεχνείο ¨ θυμάται σαν τώρα τον κόσμο να κατεβαίνει από τα λεωφορεία με πρησμένα μάτια και πολλούς από αυτούς να τρίβουν λεμονιά στα μάτια τους για να συνέρθουν από τα δακρυγόνα. Μεγαλώνοντας και βλέποντας κάθε Νοέμβρη τις εκδηλώσεις-συγκεντρώσεις που γινόταν τα πρώτα χρόνια και αργότερα συμμετέχοντας και ο ίδιος στους εορτασμούς του Πολυτεχνείου έβαζε τις αναμνήσεις του σε τάξη" μου εκμηστηρεύτηκε πριν καιρό,γεμάτος συγκίνηση...

Από την αρχή του 1973 εκφράστηκε με ανεβασμένες μορφές πάλης η λαϊκή αγανάκτηση ενάντια στην αμερικανοκίνητη χούντα όπως η κατάληψη της Νομικής, το Φλεβάρη του 1973, η διαδήλωση στις 4 Νοέμβρη 1973, με αφορμή το μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου, όπου έγιναν και συλλήψεις αλλά και η διαδήλωση 3.000 φοιτητών για συμπαράσταση στους συλληφθέντες στις 8 Νοέμβρη. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν στις σχολές.

Την Τετάρτη 14 Νοέμβρη 1973, το πρωί εκατοντάδες φοιτητές του Πολυτεχνείου συγκεντρώνονται στο προαύλιο του Ιδρύματος. Αρχίζουν συνελεύσεις για να αποφασίσουν πώς θα αντιμετωπίσουν το νέο σχέδιο της χούντας για την υποταγή του κινήματος.
Συγκέντρωση γίνεται και στη Νομική που αποφασίζει να κατευθυνθεί στο Πολυτεχνείο. Στις 2.00 μ.μ., 5.000 περίπου φοιτητές έχουν συγκεντρωθεί στο Πολυτεχνείο, ενώ αρχίζει να μαζεύεται και άλλος κόσμος. Η Πατησίων δονείται από τα συνθήματα κατά της χούντας. Η Ασφάλεια κινητοποιείται και καλεί τους συγκεντρωμένους να αποχωρήσουν.
Οι συγκεντρωμένοι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκροτούν μια επιτροπή κατάληψης. Κλείνουν οι πόρτες και στις 8.30 το βράδυ γίνεται η πρώτη συνεδρίαση της συντονιστικής επιτροπής. Αμέσως οι πρώτες προκηρύξεις σκορπίζονται στην Πατησίων που είχε κλείσει από τον συγκεντρωμένο κόσμο. Ακούγονται τα πρώτα συνθήματα «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία», «20% για την παιδεία» και «Κάτω η χούντα».

Την Πέμπτη 15 Νοέμβρη 1973, η κατάληψη αποτελεί πόλο έλξης του λαού της Αθήνας που αρχίζει να συρρέει στο Πολυτεχνείο. Ως τις 9.30 το βράδυ η κατάληψη έχει πυκνώσει ενώ ο λαός στους γύρω από το Πολυτεχνείο δρόμους, φωνάζει αντιαμερικανικά και αντιχουντικά συνθήματα.

Οι συγκεντρωμένοι παραμένουν όλη τη νύχτα για συμπαράσταση στους φοιτητές της κατάληψης του Πολυτεχνείου.

Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνά κάθε προσδοκία και για πρώτη φορά δημιουργείται η πεποίθηση ότι η χούντα μπορεί να πέσει. Ταυτόχρονα οι συνελεύσεις δίνουν και το ιδεολογικό στίγμα του αγώνα.

Την Παρασκευή 16 Νοέμβρη 1973 μπαίνουν σε λειτουργία οι πομποί του ραδιοφωνικού σταθμού στους 1.050 χιλιόκυκλους που μεταφέρουν το μήνυμα του αγώνα σε όλη την Αθήνα που παρακολουθεί τα γεγονότα.
Στις 9 το πρωί στήνονται τα πρώτα οδοφράγματα και σχηματίζονται δύο μεγάλες διαδηλώσεις στην Πανεπιστημίου και στη Σταδίου.

Το μεσημέρι επιτροπή των αγροτών από τα Μέγαρα, που είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στις απαλλοτριώσεις της γης τους, επισκέπτονται τη Συντονιστική Επιτροπή και ο σταθμός μεταδίδει: «Ο λαός των Μεγάρων στέκεται και υπόσχεται να αγωνιστεί στο πλευρό του φοιτητικού και εργαζόμενου λαού... Ο αγώνας είναι κοινός... Δεν είναι μόνο για την πόλη των Μεγάρων ή το Πολυτεχνείο... Είναι για την Ελλάδα. Για το λαό της που θέλει να καθορίσει τη ζωή του. Να πορευτεί στο δρόμο της προκοπής. Βασική προϋπόθεση, η ανατροπή της δικτατορίας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Οι συγκεντρωμένοι έξω από το Πολυτεχνείο τραγουδάνε το «πότε θα κάνει ξαστεριά».

Το απόγευμα οι διαδηλωτές στο χώρο γίνονται χιλιάδες με συμμετοχή των εργατών. Έτσι στις 6 το απόγευμα αρχίζουν οι συγκρούσεις διαδηλωτών και Αστυνομίας με πολλούς τραυματίες.

Στις 7 το απόγευμα μεγάλη διαδήλωση κατευθύνεται στο Πολυτεχνείο και η Αστυνομία χτυπάει. Εμφανίζονται τεθωρακισμένα της Αστυνομίας και πέφτουν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Στη Σόλωνος, στην Κάνιγγος, στη Βάθη, στην Αριστοτέλους, στην Αλεξάνδρας, στην πλατεία Αμερικής γίνονται μάχες σώμα με σώμα.

Στις 9.30 η Αστυνομία απαγορεύει την κυκλοφορία στο κέντρο της Αθήνας μέχρι νεοτέρας διαταγής.

Στις 11 το βράδυ ο ραδιοσταθμός και τα μεγάφωνα καλούν τον κόσμο να μη φύγει. Οι αύρες έχουν κυκλώσει το χώρο του Πολυτεχνείου και τα δακρυγόνα έχουν πνίξει την περιοχή.

Όσοι μένουν ανάβουν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα και στήνουν οδοφράγματα.

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ( Σάββατο 17 Νοέμβρη) τα πρώτα τανκς εμφανίζονται, ενώ στο νοσοκομείο που οργανώθηκε στο Πολυτεχνείο, μεταφέρονται όλο και περισσότεροι νεκροί και τραυματίες.

Στη 1 μετά τα μεσάνυχτα τα τανκς έχουν ζώσει το Πολυτεχνείο. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοσταθμός μεταδίδουν: «Μην φοβάστε τα τανκς», «Κάτω ο φασισμός», «Φαντάροι είμαστε αδέρφια σας. Μη γίνετε δολοφόνοι».

Στις 1.30 τα τανκς ξεκινούν με αναμμένους τους προβολείς. Οι φοιτητές τοποθετούν μια «Μερσεντές» πίσω από την κεντρική πύλη για να εμποδίσει την είσοδο των τανκς. Οι φοιτητές είναι ανεβασμένοι στα κάγκελα, τραγουδούν τον εθνικό ύμνο και φωνάζουν στους φαντάρους: «Είμαστε αδέρφια».

Δίνεται διορία 20 λεπτών για να βγουν οι έγκλειστοι, ενώ ένα τανκ παίρνει θέση απέναντι στην είσοδο. Η Συντονιστική Επιτροπή προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ασφαλή έξοδο του κόσμου.

Ωρα 2.50, ξημερώματα του Σαββάτου 17 Νοέμβρη. Ο επικεφαλής αξιωματικός με μια κίνηση του χεριού του, δίνει την εντολή να ξεκινήσει το τανκ. Η πόρτα πέφτει και το τανκ συνεχίζει την πορεία του φτάνοντας μέχρι τις σκάλες του κτιρίου «Αβέρωφ». Μαζί του μπαίνουν ασφαλίτες και άντρες των ΛΟΚ. Πέφτουν πυροβολισμοί. Υπάρχουν φαντάροι που βοηθούν τους φοιτητές να φύγουν, αλλά στις εξόδους τούς περιμένουν ασφαλίτες και συλλαμβάνουν και τους κυνηγούν , οι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο.

Στις 3.20 δεν υπάρχει πλέον κανένας στο Πολυτεχνείο έχει εκκενωθεί πλήρως.

Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.

Πέρασαν 34 χρόνια και η μνήμες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου έχουν περάσει από χιλιάδες κύματα και όπως δείχνουν τα πράγματα για πολλούς έχει εξασθενήσει, έχει ξεθωριάσει , έχει ατονήσει το μήνυμα του Πολυτεχνείου που όπως δείχνουν τα πράγματα σήμερα είναι επίκαιρο παρά ποτέ.

Το ίδιο το κράτος το πέρασε σαν μια αργία για το δημόσιο και μια απλή πλέον σχολική γιορτή προσπαθώντας μάλλον να απαλύνει την ιστορική του άξια και νόημα.

Τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπο, παραμένουν ζωντανά και θα παραμένουν επίκαιρα και αναλλοίωτα, όσα χρόνια και αν περάσουν από εκείνη την εξέγερση. Πάντα επίκαιρα, ιδιαίτερα που τα κατοπινά χρόνια, κάποιοι άκαπνοι και απόντες εκείνης της εξέγερσης, καπηλεύτηκαν είτε για να ανέλθουν πολιτικά , είτε ενάντια στους μετέπειτα αγώνες του λαού αποπροσανατολίζοντας την πορεία του με ¨τρομοκρατικές ενέργειες¨.

Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την δημοκρατία, και την ελευθερία, θα είναι ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό.

Το μικρό αυτό αφιέρωμα είναι «Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νέοι», και όπως έγραψε ο Μίλαν Κούντερα, "Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία, είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη."

2008-11-16T01:49:00.002+02:00

Μέρες σιωπηλές,
Έρχονται και φεύγουν σαν σκιές.
Περιθώρια κενά που πάνω τους στριμώξαμε τόσες αναμνήσεις!
Τώρα μας κοιτάζουν μόνο.
Ξεχασμένες, θολές.
Θα μπορούσα να σου πω για τα βράδια εκείνα που μέσα στο άδειο
Δωμάτιο σε αναζητούσα.
Ψηλαφίζοντας όσα άφησες πίσω σου.
Θα μπορούσα να σου πω για όλα τα ανείπωτα δάκρυα μέσα
Στην αρρωστημένη σιγή.
Θα μπορούσα να σου πω πως σ΄αγαπώ με κάθε χτύπο της καρδιάς μου
Πιο πολύ.
Κι ας μην σου το είπα ποτέ.
Κι ας μην τόλμησα ποτέ να το εκφράσω.
Τώρα όλα μοιάζουν ακίνητα, μαρμαρωμένα.
Θαρρείς και σταμάτησε ακόμα και η γη την τρελή πορεία της.
Όλα μακριά σου φαντάζουν μικρά και ασήμαντα.
Υποτιπόδοι, μισά.
Σαν τα όνειρα μου χωρίς το χέρι σου μέσα στο δικό μου.
Πόσο άργησα!

Σε έχασα ή σε άφησα να φύγεις;

Τρομάζω,

Πως ξημερώνει ακόμα όταν δεν μπορώ να δω τα μάτια σου.
Όταν δεν μπορώ να αγγίξω τα χείλη σου.

Πως υπάρχω ακόμα χωρίς την θέρμη της αγκαλιά σου!

Έκλεισε ο κύκλος ή χάσαμε το κλειδί;

Θυμάμαι,

Δεν μου μένει τίποτε άλλο παρά να θυμάμαι,
Να ελπίζω και να απελπίζομαι.

Μ.Χ

2008-11-07T23:50:00.002+02:00

Αν είναι η αγάπη αμαρτία θα βγώ να το φωνάξω με μανεία, θα βγω να το φωνάξω να σ'το πω, πως είμαι αμαρτωλή που σ'αγαπώ............

2008-11-04T17:01:00.002+02:00

Χρόνια Πολλά Μανούλα μου!!!!!!!!!
Να τα 10000άσεις!!!!

2008-11-03T22:42:00.001+02:00

Άκουγα αυτό το τραγούδι πριν λίγο και σκεφτόμουν πάλι ...

"Μαύρο κυπαρίσσι"

Μουσική: Ara Dinkjian
Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς

Ήταν μια φορά ένας άνθρωπος
ήσυχος πολύ και ξαρμάτωτος
Είχε σπίτια και λιβάδια
και κοπάδια και σκυλιά
κι ένα δίχτυ που 'πιανε πουλιά

Είχε κρύα βρύση στον κήπο του
μαύρο κυπαρίσσι στον ύπνο του
Μια γυναίκα αγαπούσε
που τραγούδαγε συχνά
και μιλούσε πάντα σιγανά

Δεν κατάλαβε πως την έσφαξε
κι ό,τι αγαπούσε το έκαψε
τα λιβάδια, τα κοπάδια
τα τραγούδια, τα φιλιά
και κανείς δεν έβγαλε μιλιά

Στάθηκε μπροστά στα χαλάσματα
κι έβαλε Θεέ μου τα κλάματα
Να 'χα σπίτι και γυναίκα
και κοπάδια και σκυλιά
κι ύστερα τον πήραν τα πουλιά

Πάντα , μα πάντα , όσες ζωές κι αν μας δοθούν την ίδια βλακεία θα κάνουμε οι άνθρωποι: θα τραβήξουμε το χαλί κάτω από τα πόδια μας για να πέσουμε.

Εμείς θα μας ρίξουμε.

Όχι άλλος. Εμείς.

Είναι αυτό που λένε οτι "τα κάστρα πέφτουν από μέσα".

Ίσως τελικά - αν όντως υπάρχει συγκεκριμένη και κοινή "ανθρώπινη φύση" - να είμαστε από τη φύση μας αυτοκαταστροφικοί.

Ίσως να μην είναι "φυσιολογικό" να είμαστε πλήρεις και ευτυχείς.

Ίσως και όχι , βέβαια.

Απλά να , το έχω παρατηρήσει σε πολλούς ανθρώπους - βάζω και εμένα μέσα - οτι συχνά, όταν τα πράγματα δείχνουν ήρεμα και ωραία , κάνουμε μια αψυχολόγητη βλακεία και τα γκρεμίζουμε όλα .

Δεν ξέρω , όμως : "ύστερα, μας παίρνουν τα πουλιά" ;

2008-10-24T19:42:00.002+03:00

Είναι πολυ σπαστικό να μην καταλαβαίνεις τι γίνεται γύρω σου... Κι ακόμη πιο απαστικό ΄ταν δεν καταλαβαίνεις τι έχουν πάθει οι άλλοι και σου συμπεριφέρονται "έτσι"... με έναν περιέργο τρόπο που δεν μπορείς να κατανοήσεις... Αυτό πραγματικά με "σκάει" με αγχώνει και ακόμα πιο πολύ με στεναχωρεί κυριώς όταν πρόκειτε για άτομα που αγαπώ και θέλω να μαι μαζί τους, για άτομα που τα νιάζομαι και που για αυτά θα θυσιάζα πολλά... μήπως είναι ώρα να μιλήσεις???

2008-10-04T18:20:00.001+03:00

Μέχρι πότε θα περιμένω.... μπορείς να μου πεις;

Κουράστηκα να περιμένω, βαρέθηκα να ελπίζω...

Το γλυκό χωριό μου...

2008-09-12T22:57:00.015+03:00

Βρέθηκα για λίγο στο χωριό μου...
Το γλυκό χωριουδάκι μου, στο οποίο έζησα τα πιο γλυκά παιδικά μου χρόνια

Έπλυνα το πρόσωπο στη βρύση της εκκλησιάς.

Έδιωξα το καυσαέριο από πάνω μου
Τη σκόνη που θολώνει...

Και είδα μια αλήθεια διαφορετική
Αληθινά λαϊκή και όχι λαϊκίστικη

Έτοιμη για μαρμελάδα σπιτική

Μια αλήθεια που εξαγνίζει

με την παχιά σκιά της ομπρέλα για τα μυστικά, να τα σκεπάσει

Να τα σπιτώσει...

Να τα στεγνώσει στον καλοκαιρινό ήλιο

Να γίνει αιώρα για να τα λικνίσει

ψηφίδα ψηφίδα να τα χαρίσει στο χρόνο

Μια αλήθεια με καμπύλες που ταπεινά σε προσκαλεί...

Στην πόρτα της προγιαγιάς και του προπάππου μου,
της Κρυστάλιας και του Κωνσταντίνου

Χωρίς ρετουσαρίσματα...

Που καρπίζει
Και ωριμάζει

Και παλιώνει σαν κόκκιο μυρωδάτο κρασί...

βήμα βήμα, χέρι χέρι διαβάτης από τα παλιά

Πλέκεται και αγκαλιάζει, αναβάτης προς το φως...

Ετοιμάζεται για τον χειμώνα που όπου να ναι έρχεται

Και γλυκαίνει το φθινόπωρο
Έτοιμη να γίνει χειμαρώδης όταν τα φύλλα
της φανερώσουν την κοκκινωπή τους ωριμότητα

Που επιμένει να ακολουθεί το δικό της δρόμο
κι ας την έχουν λαβώσει

Μια απλή κίνηση... το τράβηγμα του παμπάλαιου σύρτη.
Ένας κόσμος ολόκληρος πίσω από τα παλιά πορτόφυλλα.

2008-09-11T19:07:00.002+03:00

Επισκεφτείτε το δεύτερο καινούριο προσωπικό μου blog στο:
www.logia-ths-8alassas.blogspot.com

2008-09-11T00:17:00.002+03:00

Μοντέλο κάνει μήνυση σε πλαστικό χειρούργο στο Μεξικό γιατί οι θηλές της μετά από επέμβαση αύξησης στήθους δεν ήταν συμμετρικές...

Ο γιατρός προς υπεράσπισή του είπε, «Εμένα μου φαίνονται μια χαρά!!»

LOL !!!!!!!!!!!!!!

Η Μελαγχολία της Κυριακής...

2008-09-08T23:51:00.002+03:00

Πάντα τις κυριακές τις αφιερώνω σε μένα. Όχι δεν κάνω κάτι τρελό, ούτε βγαίνω με φίλους.. Απλά σκέφτομαι..μελαγχολώ. Στιγμές μοναχικές, κρύες μα και τόσο ζεστές μαζί. Μελαγχολικά τραγούδια στο ραδιόφωνο μεταφέρουν τις σκέψεις σε σοκάκια γεμάτα ανηφόρες..Ανηφόρες που με κουράζουν. Πλακόστρωτα στενά.. Κάθε πλάκα και μια υπενθίμηση. Κάθε υπενθύμιση και ένα λάθος. Τέτοιες βόλτες σε κάνουν να θέλεις τρέξεις μακριά να ανοίξεις τα φτερά σου. Κι εκεί που χάνεσαι στα στενά της μνήμης σου, μπροστά σου ξεπροβάλλει το γνωστό μπαλκόνι με τα πολύχρωμα γλαστράκια. Και ησυχάζεις λίγο. Μετράς τα λουλούδια. Καθένα και μια γλυκειά ανάμνηση. Περνάνε από μπροστά σου όλα τα πρόσωπα που αγαπάς. Πόσο διαφορετικός είναι ο καθένας.. Δεκάδες άτομα περνούν μπροστά απ'το μπαλκόνι. Όλα τόσο ίδια, κι όμως τόσο διαφορετικά. Κανείς όμως δε γυρίζει το κεφάλι του στα γλαστράκια. Όλοι κυνηγούν τα λάθη του παρελθόντος. Μα κανείς δεν πλησιάζει. Κανένας δεν υπάρχει που να ακολουθεί τη δική μου λογική;
Κανείς δεν με εμπιστέυεται; Κανείς δεν με πιστεύει; Και καθώς περνάει η ώρα η μελαγχολία έχει αρχίζει να κουράζει. Φοράω το πιο όμορφο χαμόγελο, βγάζω από το μπαούλο το μαγικό ραβδάκι και με δύο τρία ξόρκια αποκτώ τη διάθεση που "ΠΡΕΠΕΙ". Έτοιμη πια ανοίγω την πόρτα να κάνω μια πραγματική βόλτα στα αφιλόξενα στενά της πόλης. Ξαφνικά χτυπά το τηλέφωνο. Είσαι εσυ.. Πάντα ξέρεις τι σκέφτομαι και πως νοιώθω, από χ8ες σε σεκφτόμουν, πό χθές ήθελα να σου μιλήσω, είδες? Μήπως τελικά υπάρχει κάποιος απόλυτος συνταξιδιώτης;
Στο χέρι σου είναι να το αποδείξεις! Μ'ακούς; Στο χέρι σου....

2008-09-08T23:03:00.004+03:00

Υπάρχουν πράγματα που δεν θα μπορούσες καν να φανταστείς, πράγματα όμορφα που σε κάνουν να νιώθεις μοναδικά, ξεχωριστα, μιας και είχες πολύ καιρό να τα αισθανθείς... Λόγια που δεν θα περίμενες ποτε να βγούν από τ λόγια κάποιου που αγαπάς τόσο πολύ που κ όμως δεν το ξέρει...

Χθες βράδυ μου εξομολογήθηκε πως ήμουν πολύ σημαντική για αυτόν ότι άλλαξα τη ζωή του ,χωρίς να το καταλάβω του πρόσφερα τη χαρά, τη ζωντάνια κ ξέφυγε από ότι τον βασάνιζε απίστευτα τις τελευταίες μέρες... μόνο κ μόνο με τη παρουσία μου, την απρόσμενη γνωριμία μας , το τρόπο που κοιτούσαμε ο ένας τον άλλον... Χθες τ βράδυ μου πρόσφερε την πιο ρομαντική βραδιά στη ζωή μου πολύ απλά λέγοντας πως για πάντα όταν θα αναφέρετε στο όμορφο και ξένιαστο καλοκαιράκι είναι σαν να αναφέρεται σε μένα... στο "μικρό του μελαχρινό" καλοκαίρι...

Ευχαριστώ...

ΥΣ. Που ξέρεις μπορεί στο τελός να καταλήξουμε πραγματικά μαζί...

2008-09-07T00:10:00.002+03:00

Η πιο καλη γκαρσόνα ειμαι "εγώ""γιατί....

ΥΣ. Το βράδυ 26 Σεπτεμβρίου στ παραλία του Βόλου...

ΒΑΡΙΕΜΑΙ

2008-09-04T18:48:00.002+03:00

Ξεκίνησε η εξεταστική και....... ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ!!!!

ΥΣ. Μάλλον το ίδιο κάνει και ο Albert Einstein...

2008-08-10T22:33:00.002+03:00

...
Οι πολιτείες ξένες θα μας δέχονταν,
οι πολιτείες οι πιό απομακρυσμένες
κι' εγώ σ' αυτές αβρά θα σας εσύσταινα
σαν σε παλιές, θερμές μου αγαπημένες.
-
Τα βράδια, βάρδια κάνοντας, θα λέγαμε
παράξενες στη γέφυρα ιστορίες,
γιά τους αστερισμούς ή γιά τα κύματα
γιά τους καιρούς, τις άπνοιες, τις πορείες.
-
Όταν πυκνή ομίχλη θα μας σκέπαζε,
τους φάρους θε ν' ακούγαμε να κλαίνε
και τα καράβια αθέατα θα τ' ακούγαμε,
περνώντας να σφυρίζουν και να πλένε.
-
Μακριά, πολύ μακριά να ταξιδεύουμε,
κι' ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει.
εσείς τσιγάρα «Κάμελ» να καπνίζετε,
κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουϊσκυ.
-
Και μιά γριά στο Αννάμ, κεντήστρα στίγματος,
μιά γριά σ' ένα πολύβουο καφενείο
μιά αιμάσσουσα καρδιά θα μου στιγμάτιζε,
κι' ένα γυμνό, στο στήθος σας, κρανίο.
-
Και μιά βραδιά στη Μπούρμα, ή στη Μπατάβια
στα μάτια μιάς Ινδής που θα χορέψει
γυμνή στα δεκαεφτά στιλέτα ανάμεσα,
θα δήτε ίσως τη Γκρέτα να επιστρέψει.
-
Καίσαρ, από ένα θάνατο σε κάμαρα,
κι' από ένα χωμάτινο πεζό μνήμα,
δε θα 'ναι ποιητικώτερο και πι' όμορφο,
ο διάφεγγος βυθός και τ' άγριο κύμα;
-
Λόγια μεγάλα, ποιητικά, ανεκτέλεστα,
λόγια κοινά, κενά, «καπνός κι αθάλη»,
που ίσως διαβάζοντας τα να με οικτείρετε,
γελώντας και κουνώντας το κεφάλι.
-
Η μόνη μου παράκληση όμως θα 'τανε,
τους στίχους μου να μην ειρωνευθήτε.
Κι' όπως εγώ για έν' αδερφό εδεήθηκα,
για έναν τρελόν εσείς προσευχηθήτε.

Ο Ν.Καββαδίας μπαρκάρησε...

2008-08-10T22:04:00.001+03:00

"Όταν ο Θεός μοίρασε τον κόσμο, τα παιδιά πήρανε τις γωνιές των δρόμων κι ο διάβολος τις πιο ωραίες λέξεις"...

2008-08-10T21:58:00.000+03:00

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ-ΤΡΥΠΕΣ

2008-08-09T20:12:00.000+03:00

Οι μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου 2008

2008-08-09T20:03:00.002+03:00

Ολυμπιακοί Αγώνες - Ένας Κόσμος,Ένα Όνειρο - φαίνεται να είναι μέχρι στιγμής η φράση-σήμα κατατεθέν- των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.Οι ολυμπιακοι αγώνες ξεκινησαν με μια φαντασμαγορικη εναρξη στη "Φωλια του Πουλιου",το ολυμπιακο σταδιο του Πεκινου...
Την ίδια στιγμή όμως που το ξέφρενο πανηγύρι της 29ης Ολυμπιάδας έχει για τα καλά ξεκινήσει, οι εχθροπραξίες στη μακρίνή Οσετία συνεχίζονται, αφήνοντας πίσω τους δεκάδες θύματα... Δείγμα Παραβίασης της Ολυμπιακής Εκεχειρίας για ακόμη μια φορά...

2008-08-01T22:36:00.007+03:00

ΑΡΓΑΛΑΣΤΗ-ΛΑΥΚΟΣ (28-31 ΙΟΥΛΙΟΥ)

ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

(Cro-manion, Neadertal, homo erectus....)

No comments....

2008-07-21T04:44:00.004+03:00

Μια φορά κι έναν καιρό...
σε μέρη που η γη άρχιζε να ανυψώνεται...

σε τόπους που μ' ένα άγγιγμα...
έφτανες τα σύννεφα...

σε θάλασσες που σε ναυάγησαν...
δίχως να καταλάβεις...

καθώς ο ήλιος έπεφτε να κοιμηθεί...

ένα παιδί, ξεκίνησε να λέει...

Μιλτιάδης Πασχαλίδης- Της λήθης το πηγάδι

Εεεε, της παπαρούνας τον ανθό να μην τον εμυρίσεις, να μην τον εμυρίσεις
γιατί σε μένα μάτια μου μια μέρα θα γυρίσεις, μια μέρα θα γυρίσεις
Να μου γυρέψεις τη φωτιά και του τρελού το χάδι
Πάντα ζητούσες τα φιλιά που αφήνουνε σημάδι

Τα χάδια μου τα πέταξα στης λήθης το πηγάδι

Να μην τα βρουν οι αγκαλιές που βγαίνουνε σεργιάνι

Εεεε, με διαβατάρικα πουλιά έρωτα να μην πιάνεις, έρωτα να μην πιάνεις
γιατί είναι διαβατάρικα και γρήγορα τα χάνεις, και γρήγορα τα χάνεις
Και σου κουρσεύουν τη λαλιά κι ανάσα πια δεν έχεις
Κι όλο γυρίζεις το πρωί, χάδι να μου γυρεύεις

Τα χάδια μου τα πέταξα στης λήθης το πηγάδι

Να μην τα βρουν οι αγκαλιές που βγαίνουνε σεργιάνι

Καληνύχτα και περαστικά... (ξέρεις εσύ)

2008-07-21T04:11:00.003+03:00

"That's one small step for [a] man, one giant leap for mankind."
"Ένα μικρό βήμα για ένα άνθρωπο, ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα."

ΥΣ.Πάτησε στην πραγματικότητα ο άνθρωπος στην επιφάνεια της Σελήνης ή οι αποστολές του προγράμματος Apollo ήταν στην πραγματικότητα μια καλοστημένη μεγαλειώδης απάτη; Η ερώτηση μάλλον ακούγεται αφελής, όμως υπάρχει ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ανθρώπων, ειδικών και μη, που υποστηρίζουν αυτή την εκδοχή.

2008-07-19T00:00:00.002+03:00

Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα,
λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό.
Τις ζώνες γύρω του έσπασε και ανατινάζεται θερμό
το πνεύμα μου σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα.

Σαν γαλαξίας απέραντος το σύμπαν σέρνω στο χορό.
'Hλιο τον ήλιο γκρέμισα, θόλο το θόλο χάλασα,
κι είμαι σαν μιαν απέραντη, πλατιά γαλάζια θάλασσα,
που οι στενοί πάνω μου ουρανοί δε μου σκεπάζουν το νερό.

Νικηφόρος Βρετάκος

2008-07-05T00:42:00.007+03:00

Μέσα από τα μάτια ένος παιδιού...

Έστρεψα το βλέμμα μου με περιέργεια προς ένα πανέμορφο μικρό κοριτσάκι με κατάξανθα μαλλάκια, ήταν δεν ήταν 5 χρονών. Καθόταν μόνο του μακριά από τα άλλα συνομήλικα παιδάκια της ηλικίας του και έπαιζε με το χώμα. Φαινόταν προβληματισμένο αλλά σινάμα και πολύ γαλήνιο.
Πιο πέρα μια εντυπωσιακή γυναίκα επίσης ξανθιά καλοντυμένη βλέποντας τη μικρή να παίζει απόμακρη με τη λάσπη, τα χορταράκια και τα πεσμένα νεράντζια κάποια στιγμή φώναξε δυνατά: «Μυρτώ μου , τι κάνεις εκεί μοναχή σου, πάνε να παίξεις με τα άλλα παιδάκια…»
Η μικρή ξανθομαλλούσα Μυρτώ με τη γλυκύτατη παιδική φωνούλα της απάντησε στη γυναίκα που μάλλον ήταν η μητέρα της:
«Μαμά σε λίγο τώρα μαγειρεύω για εκείνη τη μαμά με το μωρό της (και δείχνει με το μικρό λερωμένο χεράκι της, μια ζητιάνα που καθόταν δίπλα στις σκάλες της εκκλησίας της Αγίας Αναστασίας) που πεινάει η καημενούλα γιατί είναι φτωχή»

Η ζητιάνα ήταν μικρή σε ηλικία και κρατούσε στην αγκαλιά της ένα μικρό μωρό, φαινόταν αρκετά ταλαιπωρημένη και βασανισμένη και παρακαλούσε τους περαστικούς για λίγο φαί για το μικρό μωρό της.
Ξαφνικά η Μυρτώ έτρεξε προς το μέρος της και της έδωσε ένα πλατανόφυλλο πάνω στο οποίο ,από ότι μπόρεσα να δω, υπήρχαν λάσπη ,χορταράκια και διάφοροι καρποί από το πάρκο της εκκλησίας της Αγίας Αναστασίας, τα είχε 'μαγειρέψει' για τη ζητιάνα και το μωρό της…
Η κομψή μητέρα της Μυρτώς ταραγμένη έτρεψε προς τη κόρη της και με βία της άρπαξε το χέρι και απομακρύνθηκαν, αφότου κοίταξε με υπεροψία και αντιπάθεια τη νεαρή ζητιάνα.
«Δεν σου έχω πει να μη πλησιάζεις ζητιάνους; Είναι κακοί και θέλουν να κλέψουν όλα τα καλά παιδάκια για να τα φάνε... Μη ξαναγίνει γιατί δεν θα ξαναφέρω να παίξεις…»

Η μικρούλα στεναχωρημένη και με ένα μεγάλο παράπονο είπε επιθετικά στη μαμά της:
«Θέλουν να με φάνε γιατί πεινάνε και εσύ είσαι κακιά γιατί δεν τους δίνεις να φάνε από το νόστιμο φαγάκισου. Έτσι και εγώ μαγείρεψα και το πήγα στ μωράκι που είναι τόσο δα μικρούλι και κλαίει…»

Η μητέρα θυμωμένη και χωρίς να πει κάτι, (καθώς καταλάβαινε το μεγάλο λάθος της, αλλά η υπερηφάνεια της δεν της επέτρεπε να το παραδεχτεί) χαιρέτησε τις άλλες μαμάδες του πάρκου και έφυγε με την Μυρτώ κοιτώντας πάλι με θυμό τη ζητιάνα. Η μικρούλα της κρατούσε μούτρα και πήγαινε αργά πίσω από τη μαμά της μέχρι που σε κάποια στιγμή γύρισε το κεφαλάκι της προς την νεαρή ζητιάνα και τη χαιρέτησε.Αυτή της χαμογέλασε και έδειχνε να την ευχαριστεί για τη τόσο ευγενική πράξη της…

"Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα", τραγουδά σοφά ο Σαββόπουλος εδώ και χρόνια... Αλλά εμείς, κάνοντας πως δεν ακούμε, πως δεν ακούμε τα ίδια τα παιδιά μας , επαναπαυόμαστε, εκταμιεύοντας όλο ευρουλάκια και ευρουλάκια , τόσα που στο τέλος δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε… και όλα αυτά γιατί;

Την ίδια στιγμή στον κόσμο υπάρχουν εκατομμύρια άλλα παιδιά διαφορετικά από τα δικά μας που δεν έχουν να φάνε, δεν έχουν να πιούνε, δεν μπορούν να παίξουν ανέμελα στα πάρκα, να πάνε σχολείο , δεν έχουν γονείς να τα φροντίζουν και να τα προσέχουν, παιδιά που γεννήθηκαν καταδικασμένα… Εμείς τι κάνουμε όμως ; Καθόμαστε άπραγοι στα πολυτελέστατα και αναπαυτικά μας σπίτια και κλαίμε τη μοίρα μας για φανταστικά προβλήματα, αγνοώντας τι στην πραγματικότητα είναι το αληθινό πρόβλημα, τι στην παραγματικότητα είναι τα ζόρια…

Ας διδαχθούμε λοιπόν από τα παιδιά μας, γιατί σίγουρα αυτά τα ξέρουν όλα…

Τα δοκάρια στο γρασίδι περιμένουν τα παιδιά...

2008-07-03T04:20:00.001+03:00

Ερνεστ Χέμινγουέϊ

2008-07-02T03:39:00.000+03:00

Μα ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να νικιέται. Ο άνθρωπος μπορεί να εξολοθρευτεί , όχι όμως και να νικηθεί...

Στη ζωή σπάνιες ειναι οι φορές που πετυχαίνουμε το τέλειο ή την ευτυχία, ακόμα όμως και αν συμβεί αυτό διαρκεί πολύ λίγο σαν να είναι η πιο εύθραυστη ισορροπία...

... είπε κάποτε ο Ernest Miller Hemingway και με αυτά τα λόγια του έμεινε χαραγμένος βαθιά μεσα στις καρδιές πολλών...

Σήμερα 2 Ιουλίου 2008 όλοι τιμούμαι τη μνήμη του κορυφαίου νομπελίστα που σαν σήμερα το 1961 έβαλε αδικά τέλος στη ζωή του...

ΥΣ.

Από τα πιο γνωστά του μυθηστορήματα:

(1925) The Torrents of Spring (Οι Χείμαρροι της Άνοιξης)
(1926) The Sun Also Rises (Ο ήλιος ανατέλλει ξανά)
(1929) A Farewell to Arms (Αποχαιρετισμός στα όπλα)
(1937) To Have and Have Not (Να έχεις και να μην έχεις)
(1940) For Whom the Bell Tolls (Για ποιόν χτυπά η καμπάνα)
(1950) Across the River and Into the Trees
(1952) The Old Man and the Sea (Ο γέρος και η θάλασσα)
(1962) Adventures of a Young Man
(1970) Islands in the Stream (Νησιά της Καραϊβικής)
(1986) The Garden of Eden (Ο κήπος της Εδέμ)
(1932) Death in the Afternoon (Θάνατος το απομεσήμερο)
(1935) Green Hills of Africa (Οι πράσινοι λόφοι της Αφρικής)
(1960) The Dangerous Summer (Το επικίνδυνο καλοκαίρι)
(1964) A Moveable Feast (Αέναη γιορτή ή Μια κινητή γιορτή)

2008-06-30T15:39:00.000+03:00

Ο οδοιπόρος νους μου ,κουρασμένος σήμερα από την πορεία του στην Έρημο της Ύλης , διψασμένος από το σφυροκόπημα του Ήλιου των Αναγκών , και από τα μύρια προβλήματα της μίζερης καθημερινότητας μας, βρήκε μια απρόσμενη σκιά κάτω από έναν ήρεμο βράχο… Κάθισε και παρατήρησε σταγόνα σταγόνα ,στοίχο στοίχο , να στάζει η ανάσα του ουρανού , δώρο στους διψασμένους οδοιπόρους του ,ένα ποίημα... Όμως δεν ξεδίψασα .Το μάζεψα απαλά στις χούφτες μου και ευγενικά σας το προσφέρω...

Δικαιολόγησες την παρουσία σου,

μ'ένα πλαστό φιλί στα χείλη,

κάμποσες κίβδηλες λέξεις για τον έρωτα,

λέξεις που σου'χαν διδάξει

στ' ανήλιαγα πεζοδρόμια της ζωής σου

και με δυο σταγόνες δανεικό ουρανό

-που μου επέστρεψες πληγωμένες-

αξίωσες τον διασυρμό της ψυχής μου...

Περιφερόμενη,

στα κρυσφήγετα της αδυναμίας σου,

κρυμμένη μέσα σ'ενα δέρμα

που'μοιαζε με φιδιού αντάλλαγμα,

μοίραζες την αμετροέπειά σου

πετώντας ξένες λέξεις

και προσποιητά άφηνες ένα δάκρυ σου,

σαν κόσμημα στο πέτο να λαμπυρίζει…

Αναδύθηκες θανάσιμα,

μέσα από τις φλόγες της ολιγωρίας

μέσα από μια θάλασσα αίμα

που αδηφάγα κατάπινε τις λέξεις μου

και τα φωνήεντα της μικρής μου κατάθεσης

σε άτονα σύμφωνα διασκεύαζες…

Περιφέρεις το σαρκίο σου

στις άνυδρες γειτονιές,

εκεί που το χαμόγελο γίνεται κραυγή

και η αλμύρα της ψυχής σου

προσάναμα ευτελών πράξεων εκδίκησης...

Τράβηξες την τελευταία ρουφηξιά

απ'ένα σβυστό τσιγάρο

που'χε κάψει τα χείλη σου,

πέταξες δυό λέξεις συμπάθειας

και άρχισες να τριγυρνάς στις γειτονιές

καίγοντας επιθυμίες και αισθήματα..

Έμαθα να σου μιλαώ μ'επίθετα,

γιατί οι άνθρωποι πετάξανε τα ρήματα

μόνο για να διατηρήσουν σταθερά

τα περιβλήματα των συνόλων ...

Μια μικρή θλιβερή παρένθεση,

στην εξόφληση των ισσόποσων δόσεων

της ζωής σου..

Ίσως έτσι απλά,

σε τούτο το διστακτικό επίρρημα τελείωσα..

Έκλεισα το τελευταίο μου παράθυρο,

τράβηξα τις κουρτίνες,

και βύθισα την ψυχή μου στ'ώριμο σκοτάδι της αδράνειας..

Καληνύχτα , (ξέρεις εσύ)

2008-06-27T00:34:00.000+03:00

Αν κάποτε πεθάνω μην ακούσεις ποτέ πως έχω χαθεί,

εσύ θα με βρείς στην αναπνοή του αγέρα

στο φευγαλαίο παιδικό πρόσωπο....

Αν κάποτε πεθάνω σε παρακαλώ μη διαβάσεις ποτέ το ονομά μου σε πέτρα ,

εσύ θα ξέρεις να μ' ακούσεις στον αχό μιας άνοιξης ,

στην επιμονή του ήχου της βροχής...

Αν κάποτε πεθάνω μη πιστέψεις ποτέ πως η αγάπη μου τελείωσε ,

σκέψου πως θα σε περιμένει σε άλλες αισθήσεις, σε άλλα όνειρα,

περιγράφοντας για ακόμη μια φορά τη σαγινευτική ομορφια σου...

Φφφφφφφφφ... Ζέστη...

2008-06-18T17:15:00.000+03:00

2008-06-18T02:42:00.000+03:00

Βραδινές σκέψεις

Πάντα αφορμή είναι ένας στίχος…
Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον ένα ολόκληρο τραγούδι…
Ικανό για να μελαγχολήσω, μιας και είχα πολύ καιρό...

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
Κουρνιάζουν έξω απ' το κλεισμένο σου παράθυρο
Κι αν τ' άφηνες θα ανοίγαν μια ρωγμή
Απ' το μικρό κελί σου ως το άπειρο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν το κατάδικο
Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ' τη στάχτη...

Ευτυχώς η δυστυχώς γύρισα μετά από πολύ καιρό στις παλιές μου αγαπημένες συνήθειες , εξαντλητικές πρόβες στη μουσική, βραδινοί περίπατοι στην παραλία, στα πάρκα στο σταθμό, πάντα παρέα με ένα μολύβι κ μια κόλα χαρτί , συνοδοιπόροι και εξομολογητές των σκέψεων και των ονείρων μου…

Απόψε η βραδιά ήταν μαγική , το φεγγάρι πανέμορφο και πολύ φωτεινό … είχα μήνες να αντικρύσω τέτοια ομορφιά.
Το είδωλο του καθρεφτιζόταν στα ήρεμα νερά του Παγασητικού , δημιουργώντας σημεία ανεξήγητα και κάνοντας σε να ξεφεύγεις για λίγο από την πραγματικότητα, από τα προβλήματα… ( από την εξεταστική)

Τα ερωτευμένα ζευγαράκια αντάλαζαν κλεφτά φιλιά κάτω από το φως του φεγγαριού, ένω άλλοι βιαστικοί κόβαν βόλτες , ψάχνοντας τα χαμένα τους όνειρα ...

Μέσα όμως σε αυτή την μίζερη πραγματικότητα με τον πόνο, τις δυσκολίες, το δάκρυ, τη μοναξιά, υπάρχουν κάπου κάπου και μερικές αλκυονίδες μέρες (στιγμές) για να ξαποστάσεις κ εσύ, πάντα γεμάτες αγάπη για αυτούς που πονάν και πονάς…

Καληνύχτα!! (ξέρεις εσύ)

14 Ιουνίου Παγκόσμια Μέρα Αιμοδοσίας

2008-06-13T21:56:00.000+03:00

14 Ιουνίου Παγκόσμια μέρα Αιμοδοσίας

Κάθε σταγόνα μετράει... είναι το κεντρικό σύνθημα της εκστρατείας αυτής. Κι όμως πολλόι είναι αυτοί που λένε: ε, μωρέ δεν πειράζει τόσοι άλλοι δίνουν αίμα τι να πάω να κάνω εγώ, τζάμπα κόπος... Όμως οι αναγκες σε αίμα στη χώρα μας είναι τεράστιες και είναι τόσοι οι άνθρωποι που το έχουν ανάγκη. Το ποσοστο των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία μόνο και χρειάζονται μετάγγιση δυο και τρεις φορές το μήνα είναι πολύ υψηλό. Η αιμοδοσία είναι μια πράξη τόσο απλή, αλλά και τόσο σωτήρια. Δεν είναι ουτε καν 10 λεπτα από το χρόνο μας, κάνει καλό στον οργανισμό αφού κρατάει σε εκγρήγορση το αιμοποιητικό συστημα,το αίμα ανανεώνεται και εξασφαλίζουμε την οικογένεια μας από τυχόν μελλοντικές αναγκες σε αίμα από τη προσωπική τράπεζα αίματος που δημιουργούμε.

Μεσα σε όλα τα άλλα λοιπόν που θα κάνουμε αύριο, ας πάμε να δώσουμε και αίμα, θα σώσουμε σίγουρα μια ζωή, που έχει ανεκτίμητη αξία...

LOL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2008-06-05T20:59:00.000+03:00

Κάτι που διάβασα σήμερα και όσο να'ναι τα ψιλο" έπαιξα"........

ΑΣΥΡΜΑΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ (ΤΙΙΙΙ???????)

Οι «τρελοί» επιστήμονες του ΜΙΤ και πάλι έκαναν το θαύμα τους αφού μας υπόσχονται οτι τα ηλεκτρικά καλώδια σε μερικά χρόνια από σήμερα θα καταργηθούν . Τουλάχιστον αυτό είναι το συμπέρασμα πάνω στο οποίο καταλήγει κάποιος από την παρατήρηση του WiTricity, της συσκευής ασύρματης ηλεκτρικής φόρτισης που εφεύραν επιστήμονες του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης.
Παρόλο που το WiTricity είναι ακόμα σε πειραματική φάση, μπορεί να ανάψει μια λάμπα σε απόσταση δύο μέτρων χωρίς καμία σύνδεση. Σύμφωνα με τους επιστήμονες που το δημιούργησαν σε τρία με πέντε χρόνια το WiTricity θα μπορεί να χρησιμοποιείται για να φορτίζει κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές και άλλες ηλεκτρικές συσκευές.
Όπως αναφέρει και ο «πατέρας» της συσκευής και καθηγητής του ΜΙΤ, Marin Soljacic:

«Η ασύρματη ηλεκτρική ενέργεια μπορεί τελικά να αντικαταστήσει τα περισσότερα ηλεκτρικά καλώδια, με τον ίδιο τρόπο που τα κινητά και τα ασύρματα τηλέφωνα αντικατέστησαν τα κλασσικά τηλέφωνα με καλώδιο».

Το WiTricity βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο, η συσκευή είναι ακόμα πολύ μεγάλη για να χρησιμοποιηθεί οικιακά, αλλά ο καθηγητής Soljacic πιστεύει ότι σε μερικά χρόνια θα μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα μικρό και φορητό WiTricity.

Υ.Σ. Έχουμε να φάμε ακτινοβολία...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

2008-06-05T20:16:00.000+03:00

Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος σήμερα... ό,τι και αν σημαίνει αυτό...

Ευτυχώς, πλέον έχει γίνει σαφές ότι ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ και ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε κάτι για να προστατέψουμε τον κόσμο που σκοτώνουμε κάθε μέρα, αργά και βασανιστικά. Όμως αν και οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, αν και υπάρχει σχετικό ενδιαφέρον, φοβάμαι ότι δεν υπάρχει η θέληση...

Ο άνθρωπος νομίζει πως είναι το τελειότερο είδος, όμως είμαστε περισσότερο οι απερίσκεπτοι έφηβοι σε έναν κόσμο όπου υπάρχουν πλάσματα που ζούνε εδώ και εκατομμύρια χρόνια και έχουν επιβιώσει μέσα από τρομακτικές αλλαγές. Η ετυμηγορία δεν έχει βγει ακόμη για τον πολυμήχανο sapiens sapiens. Το πρόβλημα είναι ότι αν εξαφανιστεί, το πιθανότερο είναι ότι θα σύρει και τον πλανήτη μαζί του στη λήθη...

Ας κάνουμε όλοι ότι μπορούμε. Αν μη τι άλλο ας αφυπνιστούμε λίγο...

Για αυτό λοιπόν απόψε στις 10.00 η ώρα το βράδυ, Πέμπτη 5 Ιουνίου, παγκόσμια μέρα για το περιβάλλον, καλούμαστε όλοι εμείς και για δέκα λεπτά να σβήσουμε ταυτόχρονα τα φώτα των σπιτιών μας. Σήμερα όλοι γιορτάζουμε για το περιβάλλον και νοιαζόμαστε γιαυτό. Καλούμαστε σε σχετικές εκδηλώσεις και δράσεις. Την προσοχή μας όμως!!! Συνήθως, κάθε επετειακή εκδήλωση έχει πρόσκαιρο χαρακτήρα, γιορτάζεται σήμερα και αύριο απλά ξεχνιέται, χωρίς βάθος χρόνου και συνέπεια. Σήμερα, για την παγκόσμια μέρα του περιβάλλοντος καθαρίζουμε, φροντίζουμε, ανακυκλώνουμε, ζωγραφίζουμε τραγουδάμε για την ευαισθητοποίηση... ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ!!!

Γιατί το Περιβάλλον περιλαμβάνει όχι μόνο τη φύση με τη γοητεία των σχέσεων της, αλλά και τον άνθρωπο που αναζητά και ελπίζει σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, καλύτερη ποιότητα ζωής. Γιορτάζουμε για να θυμηθούμε ότι υπάρχει το Περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπνέουμε, ζούμε, εργαζόμαστε, δημιουργούμε, φέρνουμε στον κόσμο παιδιά, στα οποία οφείλουμε να δώσουμε μία ποιότητα ζωής... Και να επιδιώξουμε για να γίνει πραγματική γιορτή. Γιατί, ανέκαθεν οι κάθε είδους παρόμοιες συνευρέσεις υπήρξαν και δημιουργικές και αποτελεσματικές για να διαμορφώνουν πάντοτε στάσεις αλλά και τάσεις. Αποτελούν, εν τέλει, τρόπους επικοινωνίας, ανταλλαγής απόψεων και προβληματισμών. Άλλωστε, κάπως έτσι δεν ξεκινούν τη δράση τους οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και οι Πρωτοβουλίες Πολιτών για το τοπικό περιβάλλον ? Το μεράκι πάνω από όλα και η νεανική πρωτοβουλία καθώς και οι ιδέες των νέων είναι πάντα η αρχή…

2008-06-04T00:45:00.000+03:00

Τσαγγαράδα

Χτισμένο στις πλαγιές του μισοφέγγαρου το σπίτι.

Κρεμόταν το μπαλκόνι απ΄την κληματαριά

βαρύ τσαμπί ονείρου που θα τρέξει

περί του τέλους του Αυγούστου και θα λείπω.

Στις σκαλωσιές του αθέατου τριζόνια μαστορεύαν

τις ετοιμόρροπες σκεπές της ησυχίας

άσπρα κεραμίδια από γαρδένιες.

Κάθησα με την πλάτη γυρισμένη στον γκρεμό

και την ανάπαυλα προς την μεριά που τον ξεχνάει.

Επάνω μου περιποιητικά κλαδάκια ενός δέντρου

ράντιζαν τα μαλλιά μου με ελαφριάν αναστάτωση

όπως τους υπαγόρευε ο εύοσμος κυματισμός ανέμου.

Μην κάθεσαι από κάτω, απομακρύνσου μου φώναξες,

είναι πικρός ο ίσκιος που κάνει η καρυδιά.

Τι πείραζε.

Κατάπικρος δεν είναι και ο ίσκιος

που κάνει η απομάκρυνση

και δεν πικράθηκε εξ αιτίας του η σκιά μου;

Κάτω η θάλασσα έδειχνε ν΄ασπάζεται

τη σκούρα άποψη της νύχτας

παρά των αστεριών τις σκόρπιες αντιρρήσεις.

Καιγόντουσαν ξερόκλαδα και φύλλα παραδίπλα.

Στον διάπλατο έλα μύριζε ο καπνός.

Σπίθες εξάπλωναν τραγούδι.....αυτά που καίγονται τα έκαψα όλα

κι αυτά που λέγονται τα είπα όλα.

Περίεργο.Σαν διάπλατο έλα μοσχοβόλαγε

και τούτη η απελεύθερη ηρωίδα καύση.

Κάποιος απ΄την ομήγυρη

ως φαίνεται δεν είχε καλοακούσει το όνομά μου

κι όλο το βράδυ με έλεγε Νίκη.

Ε πια τι λες, με τέτοιο όνομα

δεν θα σε κατακτήσω ψέμα;

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑΑπό την συλλογή Η Εφηβεία της λήθης

ΑΜΑΛΙΑ

2008-06-03T23:39:00.000+03:00

ΜπΥρΑ VS ΓυΝαΙκΑ

2008-05-26T00:09:00.000+03:00

ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΜΙΑ ΕΠΙΚΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ. ΣΕ ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ.ΚΑΙ...ΣΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ...!!!
ΜΙΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΟΣΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.
ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ.......

----Η ΜΠΥΡΑ ΕΊΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΟΥΣΚΕΜΑΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΧΘΗΣΕΙΣ 1 ΠΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΥΡΑ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ1 - 0

----Η ΜΠΥΡΑ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΖΕΣΤΗΕΙΝΑΙ ΧΑΛΙΑ!!
1 ΠΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ!!! ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ1 - 1

---- ΜΙΑ ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΜΠΥΡΑΣΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ.
1 ΠΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΥΡΑ!!!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ2 - 1

----ΑΝ ΒΡΕΙΣ ΤΡΙΧΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΠΥΡΑΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΞΕΡΑΣΕΙΣ.
ΠΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ!!!ΞΑΝΑ -ΙΣΟΦΑΡΙΖΕΙ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ 2 - 2

----ΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΣΠΙΤΙ ΜΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΜΠΥΡΑ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ ΣΕ ΜΠΙΝΕΛΙΚΩΝΕΙ. ΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΜΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΚΟΜΕΝΗΛΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΟΝΤΟ(ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ...)
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ2 - 2

-----ΜΕ ΔΕΚΑ ΜΠΥΡΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙΣ. ΜΕ ΔΕΚΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙΣ.!
ΦΥΣΙΚΑ Ο ΠΟΝΤΟΣ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ2 - 3

----ΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΠΑΡ ΓΕΜΑΤΟ ΑΝΤΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΜΠΑΡ ΕΙΣΑΙ ΘΕΟΣ!!!
ΦΥΣΙΚΑ Ο ΠΟΝΤΟΣ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ! ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΔΥΟ ΠΟΝΤΩΝ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ2 - 4

----ΑΝ Ο ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΣ ΜΥΡΙΣΕΙ ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΜΠΥΡΑ, ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΣΕ ΓΡΑΨΕΙ ΑΝ ΜΥΡΙΣΕΙ ΓΚΟΜΕΝΗΛΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΚΕΡΑΣΕΙ ΜΠΥΡΑ!!!
ΠΑΛΙ Ο ΠΟΝΤΟΣ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ!!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ2 - 5

----ΟΣΟ ΠΙΟ ΜΕΣΤΩΜΕΝΗ Η ΜΠΥΡΑ ΤΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗ!!!
ΠΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΜΠΥΡΑ!! ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΣΚΟΡ
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ3 - 5

----ΑΝ ΠΙΕΙΣ ΜΠΥΡΑ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΑ!!!ΠΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΜΠΥΡΑ!!ΜΕΙΩΝΕΙ ΞΑΝΑ.
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ4 - 5

----ΠΟΛΛΕΣ ΜΠΥΡΕΣ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΣ UFO ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΟΛΛΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ!!! Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΞΑΝΑ!!
ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΠΟΝΤΟΣ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ 4 - 6

----ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ. ΑΝ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΠΥΡΑ, ΤΟΤΕ ΕΙΣΑΙ ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΣ.
ΠΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ4 - 7

----ΤΟ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΙΚΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΜΠΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ. ΤΟ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙΣ ΟΜΩΣ ΤΑ ΕΣΩΡΟΥΧΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ!!!!
ΜΠΥΡΑ! ΓΥΝΑΙΚΑ! DOUBLE SCORE!!!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ4 - 8

----Η ΜΠΥΡΑ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.ΠΑΛΙ ΠΟΝΤΟΣ.
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΠΙΑΝΕΤΑΙ...
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ4 - 9

----ΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΗ ΜΠΥΡΑ, Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΔΕΝ ΤΣΑΝΤΙΖΕΤΑΙ.
ΜΕΙΩΝΕΙ Η ΜΠΥΡΑ.
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ5 - 9

----ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝΜΠΥΡΑ.!
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΜΠΥΡΑΣ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ6 - 9

----ΑΝ ΚΟΥΝΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ ΚΑΙ ΑΦΡΙΣΕΙ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΗΡΕΜΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ.
ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΦΟΡΑ Η ΜΠΥΡΑ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ7 - 9

---- ΞΑΝΘΙΑ, ΚΟΚΚΙΝΗ, ΜΑΥΡΗ, ΣΚΟΥΡΗ.ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙΣ ΤΗΝ ΜΠΥΡΑ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ!
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΟΙΩΘΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΗΣ ΜΠΥΡΑΣ ΚΟΝΤΑ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ8 - 9

----Η ΜΠΥΡΑ ΞΕΡΕΙΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΣΑ ΛΕΦΤΑ ΘΑ ΣΟΥ ΚΟΣΤΙΣΕΙ! !
ΝΑΙ!! ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ!
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ COME BACK
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ9 - 9

ΟΛΑ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΝ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΙΟ .....

----Η ΜΠΥΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΗΤΕΡΑ...... εεεε? (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟ)!!ΝΑΙ!!!!!!!! ΝΑΙ!!!!!!! ναι!!!!ΝΑΙ!!!!!
ΓΚΟΛ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΕΠΤΟ!!!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ10 - 9

ΛΗΞΗ ΑΓΩΝΑ ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΡ!
ΜΠΥΡΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ10 - 9

ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗΤΡΙΑ..........Η ΜΠΥΡΑ!!!!!

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΧΑΝΕΙ.....

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΣΑΝΤΙΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΣ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ...... .ΜΑΘΕ ΠΩΣ ΑΝ ΕΧΑΝΕ Η ΜΠΥΡΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΕΤΣΙ... ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΠΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΥΡΑ!!!!!! Lol xixixi

Σαββατόβραδο στη Salonikh....

2008-05-25T17:32:00.000+03:00

Χθες πήγα Θεσσαλονίκη να παρακολουθήσω με την παρέα μου όπως η μισή Ελλάδα τον τελικό της Eurovision και να ζητοκραυγάσουμε το... Καλομοιράκι!!

Η βραδιά όμως εξελίχτηκε πιο ωραία από ότι περιμέναμε... Μετά την ενθουσιώδη τρίτη θέση της Miss Secret Comination ξεκινήσαμε με τη συνοδεία της κιθάρας ενός φίλου μας να τραγουδάμε ... ώσπου μας πήρε το πρωί!!!

Εκεί άκουσα για πρώτη φορά ένα τραγούδι που με συγκίνησε ιδιαίτερα...

Οφείλω επομένως να το postarw...

Η Κική κάθε βράδυ... Αχ!

Η Κική κάθε βράδυ κάνει ότι μπορεί

με τα' ασήμι στ' αυτί κει με το κοκκινάδι

κι εγώ πέφτω απ' τα σπίτια και ούτε μια γρατζουνιά

στις εννιά κελαηδούν τα σπουργίτια

Νοικιασέ μου γουέστερν πάρε μου παγωτό

Παίξε τον τελικό Λίβερπουλ και Μάντσεστερ

Πήγαινε με στη Ρώμη και στην Χαλκιδική

Η Κική δεν μου έγραψε ακόμη

Πάω συχνά στα μπουρδέλα μην το πεις πουθενά

η Σπεράντζα Βρανά με οδηγεί στην κοπέλα

Αλβανοι, ναύτες, γέροι κι άλλοι μου συγγενείς

Μα κανείς την Κική μου δεν ξέρεi...

Τα τραγούδια που γράφω σπάνια έχουν ρεφρέν

Δεν φορώ σουτιέν, ούτε ζω στο Αϊντάχο

Μένω στην Καλλιθέα κι αγαπώ μια Κική

Η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία...

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την..... για το Πήλιο...

2008-05-25T17:11:00.000+03:00

Στις 11 Μαίου με πρωτοβουλία ΤΜΗΥΤΔ πραγματοποιήθηκε μία συναρπαστική και περιπετειώδη εκδρομή στο Πήλιο. Αυτό όμως που έκανε την συγκεκριμένη εκδρομή αξέχαστη και πρωτότυπη ήταν ότι η περιήγηση εν έγινε κάποιο μεταφορικό μέσο αλλά με τα… ποδαράκια μας!! Ύστερα από πορεία 35 χιλ. (συνολικά 7 ώρες περίπου) , περνώντας μέσα από κλειστά από τα χόρτα ,τις τσουκνίδες και τα αγκάθια μονοπάτια, πηδώντας φράχτες και περνώντας από τούνελ φτάσαμε … επιτέλους στον προορισμό μας, στα «Καλά νερά», όπου φάγαμε του σκασμού... Η όλη φάση ήταν απίστευτη και πολύ διασκεδαστική. Ένα όμορφο διάλλειμα στο σπίτι του Κώστα για φαί και τσίπουρο… κ φυσικά γλυκά του κουταλιού, αποδείχτηκε σωτηρία

Περάσαμε τέλεια , να το ξαναεπιχειρήσουμε σύντομα !!!!

25 Παράξενα του Κόσμου

2008-04-13T22:37:00.000+03:00

25 Παραξενα Του Κόσμου

Στην 'Τόρα' τον Εβραϊκό νόμο που αποτελείτε από τα 5 πρώτα βιβλία της Βίβλου, υπάρχουν 613 εντολές, από τις οποίες οι 365 είναι απαγορεύσεις!

Τα κραξίματα της πάπιας δεν έχουν αντίλαλο

Ταμάτια μας έχουν πάντα το ίδιο μέγεθος εκ γεννηθείς, ενώ η μύτη και τα αυτιά μας μεγαλώνουν συνέχεια καθώς μεγαλώνουμε

Τα μήλα είνια αποτελεσματικότερα από την καφεϊνη στο να μαςκρατάει ξύπνιους τ πρωί

Τα χαρτονομίσματα δε κατασκευάζονται από χαρτί , όπως πιστεύουν οι περισσότεροι. Στην πραγματικόττα 74% βαμβάκι, 25% λινό

Το 1608 0 Τζωρτζ Κέλαν ήταν ο πρώτος Αμερικάνος κταούμεος που εκτελέστηκε.Από τότε έχουν εκτελεστεί 19200 κρατούμενοι στην Αμερική!!!

Το 1800 στην Αγγλία όποιος δεν είχε καταφέρει να αυτοκτονήσει καταδικαζόταν σε θανατική ποινή

Το 1956 οι Ολυμπιαόί Αγώνες διεξήχθησαν στην Μελβούρνη. Όχι όμως κι τα αγωνίσματα της ιππασίας , εξαιτίας μίας ασθένειες που αποδεκάτιζε τα ζώα στην Αυστραλία, οπότε έγιναν στη Σουηδία

Το 1967, το εσωτερικό σημείωματης CIA που αναφερόταν στα σχέδια γιατην δολοφονία του Φιντέλ Κάστρο , αποτελούταν από 133 σελίδες (lol)

Το 62 μ.χ ο Νέρωνας έστειλε σκλάβους στα Απέννινα Όρη , για να του φέρουν φρέσκο χιόνι. Όταν επέστρεψαν οι σκλάβοι , ο Νέρωνας πήρε το χιόνι και το έφαγε με φρούτα και μέλι σαν παγωτο!!

Το 90% των πληροφοριών που συλλέγουν κι αναλύουν οι άνθρωποι της CIA , προέρχονται από ανοιχτές πηγές όπως από τα τηλεοπτικά δίκτυα , τις εφημερίδες, τα περιοδικά κλπ.
Μια κατσαρίδα μπορεί να επιζήσει εννέα μέρες χωρίς κεφάλι
Οι χαμαιλέοντες μπορούν να κινούν τα μάτια τους προς διαφορετικές κατευθύνσεις ταυτοχρόνως
Πολλές σαύρες (συμπεριλαμβανόμενης και της Ιγκουάνα) έχουν την ικανότητα να βλέπουν την υπεριώδη ακτινοβολία (UVB)
Το κομμένο κεφάλι κροταλία μπορεί να δαγκώσει ακόμη και μια ώρα μετά αφού κόπηκε
Το σαλιγκάρι έχει περίπου 25000 δόντια ...
Οι αγελάδες παράγουν περισσότερο γάλα όταν ακούνε μουσική
Ο αναπτήρας εφευρέθηκε πριν από τα σπίρτα
111,111,111 Χ 111,111,111=123,456,789,97,654,321
Οι γυναίκες ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους περίπου διπλάσιες φορές από τις γυναίκες
Κάθε 30 δευτερόλεπτα κατατίθεται μία μήνση στις ΉΠΑ
Μόνο ΕΝΑΣ στα 2 δισεκατομμύρια ανθρώπουςμπορεί να ζήσει άνς από 116 χρόνια ( Η προγιαγιά του μπαμπά μου πέθανε 120 χρονών) ΧΑ
Το 2000 πχ οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν ένα είδους προφυλακτικού , που το έπαιρναν από τους κροκόδειλους.
Η βασίλισσα Βικτωρία στην Αγγλία απογόρευσε με νόμο την ομοφλοφιλία μεταξύ αντρών, αλλά όχι μεταξύ γυαικών διότι πίστευε οτί δεν είναι εφυκτό να γίνει, οπότε ο νόμος θα ήταν άχρηστος
Αν και ο πληθυσμός της Κίνας είναι παραπάνω από 1 δίς τα επίθετα τους δεν ξεπερνούν τα 200!!!!!!!
Κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο κατασκευάζονται 500.000.000.000 τούβλα ...

Oh Oh!!

2008-04-13T21:42:00.000+03:00

Ο ΨΗΛΟΤΕΡΟΣ Και ο κοντότερος Άνθρωπος του Κόσμου συναντήθηκαν!

Ο πρώτος ονομάζεται Bao Xishun και ο δεύτερος He Pingping. Το ύψος του Bao είναι 2,40 μέτρα και του He έιναι 73 εκατοστά! Δηλαδή ο πρώτος είναι 3 φορές ψηλότερος!Κάτι πρέπει να έχει η διατροφή εκεί στην Κίνα για να βγάζουν τέτοια κινητά και τέτοιους ανθρώπους. Λέτε να φταίει το ρύζι? ( Και μετά παραπονιέμαι και εγώ που είμαι κοντή..............:-) )

2008-04-10T16:15:00.000+03:00

Το κoμμένο σχοινί
Μπορείς να το ξαναδέσεις
Θα κρατήσει πάλι, ωστόσο
Θα ‘ναι κομμένο

Ίσως πάλι ν’ ανταμώσουμε
Μα εκεί που μ’άφησες
Δεν πρόκειται ποτέ
Να με ξαναβρεις

Μπέρτολντ Μπρεχτ…

Η μνήμη σου μέσα μου είναι μόνον
Ένας ανάλαφρος θόρυβος από ποδήλατα
Που ήσυχα πηγαίνουν εκεί όπου
Το ύψος του απομεσήμερου κατηφορίζει
Στο πιο φλογερό σούρουπο
Ανάμεσα σε κιγκλιδώματα και σπίτια
Και κατωφέρειες γεμάτες στεναγμούς
Από παράθυρα ξανοιγμένα στο καλοκαίρι
Του εαυτού μου επιμένει μόνον
Ένα μακρινό κλάμα από τρένα
Ψυχών που απομακρύνονται

Κι εκεί πανάλαφρη πετάς
Χάνεσαι μες στο βράδυ...

Παρ’ όλον ότι ένα ποίημα γεννιέται όταν δεν μένει τίποτα άλλο να γίνει παρ’ όλον ότι ένα ποίημα είναι μία τελευταία προσπάθεια να μπει κάποια τάξη όταν δεν μπορεί κανείς να υποφέρει την αταξία, παρ’ όλον ότι χρειαζόμαστε πιο πολύ όταν χρειαζόμαστε, επίσης πιο πολύ την ελευθερία, την βιταμίνη C , τις επικοινωνίες, τους νόμους και την θεραπεία της υπέρτασης,
Παρ’ όλον το ότι να’ σαι καλλιτέχνης σημαίνει αποτυχία και τέχνη σημαίνει
Αφοσίωση στην αποτυχία, όπως λέει ο Σάμουελ Μπέκετ
Ένα ποίημα δεν είναι από τα τελευταία αλά από τα πρώτα πράγματα του ανθρώπου.

Το τίμημα της Ομορφιάς- Γκέισα

2008-04-01T18:02:00.000+03:00

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο με θέμα τη ζωή μιας γκέισας και πραγματικά ενθουσιάστηκα από τη πρώτη κιόλας στιγμή για αυτήν την σπάνια μαγεία που κρύβεται γύρω από το πρόσωπο μίας πραγματικής γκέισας …

Καταρχήν η EIKONA -«κλισέ» που έχουν σχηματίσει οι Δυτικοευρωπαίοι για την ιαπωνέζα γκέισα, δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Ένα χαρακτηριστικό τμήμα αυτής της εικόνας που διατηρεί για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ο Δυτικός κόσμος για τον κόσμο της Άπω Aνατολής, εμφανίζει την γκέισα ως εξωτική σαγηνεύτρα και ειδική στην τέχνη της ερωτικής τέρψης των ανδρών.

Η πραγματικότητα όμως διαφέρει, οι γκέισες είναι «απόγονοι» των γυναικών στις μεγάλες φεουδαρχικές αυλές του 17ου αιώνα. Στην ιαπωνική κοινωνία, η διάκρισή τους από τις πόρνες υπήρξε σαφής και ξεκάθαρη από την αρχή. Ήταν νεάνιδες, οι οποίες τελειοποιούσαν τις γνώσεις τους στις διάφορες τέχνες (χορό, μουσική και τραγούδι, ποίηση) έπειτα από εκπαίδευση πολλών ετών, που άρχιζε από πολύ μικρή ηλικία. Έχοντας αποκτήσει λοιπόν ειδίκευση στον τομέα της ψυχαγωγίας, οι «γκέισες» πρόσφεραν με την παρουσία τους λάμψη στις φιλικές συγκεντρώσεις των ανδρών. H προσωπική σχέση ανάμεσα στην «γκέισα» και στους πελάτες της, βασισμένη στην αισθητικότητα και στην αμοιβαία εκλέπτυνση των τρόπων «συμπεριφοράς», επέτρεπε ίσως για κάποιο διάστημα την ανάπτυξη μεγάλης οικειότητας και πιθανού αισθηματικού δεσμού, όπου όμως ο ερωτισμός ήταν εξαγνισμένος και οπωσδήποτε μη σαρκικός. H «γκέισα» παρέμενε έτσι ως ο αυθεντικός εκπρόσωπος της εκλεπτυσμένης ιαπωνικής αστικής πνευματικής καλλιέργειας, που με τη συντροφιά της ερχόταν να αντιπαρατεθεί, αλλά και συνάμα να μαλακώσει τη βιαιότητα των πολεμιστών της στρατιωτικής αριστοκρατίαςOι «γκέισες» έπαιρναν ονόματα πολύ ποιητικά, όπως Mιτσούκο (= νέο φεγγάρι), Mιτσουτάμα (= λαμπερό κόσμημα), Γιασούκο (= ειρήνη και γαλήνη) και άλλα παρόμοια. Στις ανδρικές συναθροίσεις τραγουδούσαν, συνοδευόμενες από τους ήχους του «σαμιζέν» (ένα είδος τρίχορδης κιθάρας), το οποίο έπαιζαν είτε οι ίδιες είτε κάποια συνάδελφός τους, σερβίριζαν το ζεσταμένο «σάκε» (το κλασικό αλκοολούχο ποτό των Iαπώνων, που παρασκευάζεται από ρύζι) και συνομιλούσαν χαμηλόφωνα με τους άνδρες. Όλες οι κινήσεις τους γίνονταν με ρυθμό, σαν να εκτελούσαν κάποια χορογραφία. Aυτό συνέβαινε είτε όταν σερβίριζαν τα ποτά, είτε όταν γονάτιζαν, για να καθίσουν με διπλωμένα τα πόδια τους στα μαξιλάρια (= τατάμι), είτε όταν ανοιγόκλειναν τις ελαφρές συρόμενες πόρτες, είτε όταν ανασήκωναν με περίσσια χάρη τις πτυχώσεις του «κιμονό» τους κ.ο.κ. Oι πλέον ικανές, γρήγορα γίνονταν ανάρπαστες και πληρώνονταν πολύ ακριβά και από επιχειρηματίες και από πολιτικούς, οι οποίοι ήθελαν να προσφέρουν μια ιδιαίτερα ευχάριστη εστίαση στους καλεσμένους τους, με εντυπωσιακή συντροφιά. Aλλά δεν υπήρχε το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί ερωτικός δεσμός κάποιας «γκέισας» με τον οικοδεσπότη ή ίσως με κάποιον από τους καλεσμένους του, διότι τότε εκείνη θα έπρεπε οπωσδήποτε να εγκαταλείψει το επάγγελμά της.

Αρκετά επίπονη όμως ήταν η διαδικασία εκπαίδευσης και ετοιμασίας μιας γκέισας.

Εκπαίδευση

Η εκπαίδευση παραδοσιακά ξεκινούσε από μικρή ηλικία (γύρω στα 7). Αν και κάποια κορίτσια πουλιούνταν στους οίκους γκεϊσών (okiya), δεν συνηθιζόταν στις ευϋπόληπτες συνοικίες. Οι κόρες των γκεϊσών θεωρούνταν κι αυτές γκέισες μέσα στην οκίγια. Το πρώτο στάδιο εκπαίδευσης ονομαζόταν shikomi. Στην αρχή, τα κορίτσια έμπαιναν στη δουλειά σαν υπηρέτριες μέσα στο σπίτι, ενώ η μικρότερη σικόμι της οκίγια έπρεπε να περιμένει αργά μες στη νύχτα μέχρι να επιστρέψει η μεγαλύτερη γκέισα. Σε αυτό το στάδιο, οι σικόμι παρακολουθούσαν μαθήματα στη σχολή για γκέισες του hanamachi (η γειτονιά των γκεϊσών), κάτι που τηρείται και στη σύγχρονη εποχή.

Στη συνέχεια, η υποψήφια περνούσε μια τελική δοκιμασία χορού, οπότε και μετέβαινε στο δεύτερο στάδιο εκπαίδευσης, που ονομαζόταν minarai. Οι μιναράι απαλλάσσονταν από τις δουλειές του σπιτιού και επικεντρώνονταν κυρίως στη βασική τους εκπαίδευση. Μπορούσαν να βρίσκονται σε ozashiki, χώρους όπου η γκέισα δεχόταν επισκέπτες, αλλά δε συμμετείχαν σ επροχωρημένο επίπεδο. Προσκαλούνταν σε συγκεντρώσεις, αλλά συνήθως αποτελούσαν απρόσκλητους, αλλά ευπρόσδεκτους επισκέπτες σε συγκεντρώσεις που συνόδευαν την onee-san, τη "μεγαλύτερη αδερφή" τους. Οι μιναράι γενικά δουλεύουν στενά με ένα συγκεκριμένο οίκο τσαγιού ("minarai-jaya"). Το στάδιο αυτό κρατάει περίπου ένα μήνα.

Ακολουθούσε το τρίτο και πιο γνωστό στάδιο εκπαίδευσης, που ονομαζόταν maiko.

Οι μάικο είναι μαθητευόμενες γκέισες και το στάδιο αυτό μπορεί να διαρκούσε χρόνια. Οι μάικο μάθαιναν από τη μεγαλύτερη γκέισα δάσκαλό τους ("onee-san") και την ακολουθούσαν σε όλες τις συναντήσεις της. Η γκέισα τους μάθαινε τον τρόπο σερβιρίσματος του τσαγιού, να παίζουνε σαμισέν, να χορεύουν, αλλά και να συμμετέχουν σε μια συζήτηση. H όνι-σαν βοηθούσε επίσης τη μάικο να επιλέξει το νέο της "επαγγελματικό" όνομα. Μετά από μια περίοδο, η οποία μπορεί να κυμαίνεται από έξι μήνες (Τόκυο) έως και πέντε χρόνια (Κυότο), η μάικο προάγεται σε γκέισα και χρεώνεται κανονικά για τις υπηρεσίες της.

Μακιγιάζ

Στις μέρες μας, το παραδοσιακό μακιγιάζ της μαθητευόμενης γκέισας είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της, αν και οι καθιερωμένες γκέισες ακολουθούν το συγκεκριμένο μακιγιάζ των μάικο μόνο σε ειδικές πραστάσεις.
Αποτελείται από μια πυκνή στρώση λευκής βάσης με κόκκινο κραγιόν χειλιών και κόκκινoυς και μαύρους τόνους γύρω από τα μάτια και τα φρύδια. Αρχικά, η λευκή βάση γινόταν με στουπέτσι, αλλά μετά την ανακάλυψη ότι ήταν τοξικό για το δέρμα, αντικαταστάθηκε με σκόνη ρυζιού. Το μακιγιάζ είναι χρονοβόρα διαδικασία (γύρω στις 2 ώρες). Γίνεται πριν το ντύσιμο, ώστε να μη λερωθεί το κιμονό. Αρχικά, απλώνεται στο δέρμα μια ουσία από κερί ή λάδι, που λέγεται bintsuke-abura. Έπειτα, η λευκή σκόνη αναμειγνύεται με νερό και σαν κρέμα απλώνεται από το λαιμό προς τα πάνω με μια βούρτσα από μπαμπού. Καλύπτει το πρόσωπο, το λαιμό και το στήθος, ενώ αφήνεται άβαφτη μια μικρή περιοχή σε σχήμα V ή W πίσω στον αυχένα, ώστε να τονιστεί σαν παραδοσιακά ερωτικό σημείο, καθώς και μια γραμμή γύρω από το τέλος των μαλλιών στο πρόσωπο, ώστε να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση της μάσκας. Οι γκέισες είναι αναγκασμένες να βάφονται καθημερινά!

Για τα πρώτα τρία χρόνια, η μάικο έχει αυτό το μακιγιάζ σχεδόν συνέχεια. Στην αρχή, τη βοηθάει η όνι-σαν, η "μεγαλύτερη αδερφή" της, ή η "μητέρα" του σπιτιού, ενώ μετά γίνεται από την ίδια. Μετά τα τρία χρόνια, οπότε και η μάικο έχει ωριμάσει, το μακιγιάζ της γίνεται ελαφρύτερο και λιγότερο εξεζητημένο, ώστε να αναδειχθεί η φυσική της ομορφιά.

Ενδυμασία

Οι γκέισες φορούν πάντοτε κιμονό. Οι μαθητευόμενες φορούν πολύχρωμα κιμονό με εξεζητημένες ζώνες όμπι. Αποτελούν επίσης σημάδι για την οικονομική ευρωστία των σπιτιών οκίγια, καθώς μια γκέισα δε θα πρέπει να φοράει ένα κιμονό πάνω από μια φορά, δηλώνοντας έτσι ότι η οκίγια έχει ειδικά δωμάτια, στα οποία φυλάσσονται και τακτοποιούνται τα κιμονό. Επίσης, ανάλογα με την εποχή ή το γεγονός που θα παρίσταται η γκέισα, μεταβάλλεται και το χρώμα, το σχέδιο και το στυλ ενός κιμονό.

Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα ξύλινα παπούτσια, στα οποία ισορροπούν και περπατάνε οι γκέισες, γνωστά ως okobo. Τα ξύλινα αυτά παπούτσια τα φορούσαν οι γκέισες από μωρά, ώστε όταν μεγάλωναν να έχουν μικρά πόδια για λόγους αισθητικούς.. Συγκεκριμένα τούς έσπαγαν τα κόκκαλα και μετά έδεναν την πατούσα. Δεν μπορούσαν να ξαναπερπατήσουν κανονικά για όλη τους τη ζωή και σχεδόν ποτέ δεν αποχωρίζονταν τους επίδεσμους και δεν περπατούσαν ξυπόλυτες. Όταν τις παρουσιάζανε στους μέλλοντες συζύγους σήκωναν το φόρεμα και έδειχναν τα μικρά τους πόδια σαν σημάδι ομορφιάς. Αλλά ο κύριως λόγος για τον οποίο ξεκίνησε η ιστορία, μου έχουν πει ότι ήταν για όλες τις γυναίκες καλών οικογενειών, για να μένουν όντως τα πόδια τους μικρά, αλλά όχι για λόγους αιθητικούς. Το έκαναν για την περίπτωση που η γυναίκα θα απατούσε τον άντρα της, και τα πόδια της που θα ήταν μικρά, ατροφικά δηλαδή, δεν θα της επέτρεπαν να τρέξει για να ξεφύγει από τον άντρα της που θα ήθελε να την πιάσει για να τη δείρει. Επίσης υπάρχουν τα zori, σανδάλια με επίπεδες σόλες, και τα tabi, παρόμοια με τα πρώτα, τα οποία όμως φοριούνται μόνο μέσα στο σπίτι.

Χτένισμα

Το χτένισμα των γκεϊσών δεν ήταν πάντοτε το ίδιο. Στο παρελθόν, ήταν συνηθισμένο να έχουν τα μαλλιά τους λυτά, αλλά κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα υιοθετήθηκε το χτένισμα shimada, ένας τύπος παραδοσιακού σινιόν, που προτιμούσαν οι περισσότερες καθιερωμένες γκέισες. Το χτένισμα διακοσμείται με περίτεχνα χτένια και φουρκέτες. Η διαδικασία του χτενίσματος είναι επίσης ιδιαίτερα επίπονη. Ορισμένες φορές μάλιστα στην κορυφή του κεφαλιού μερικές γκέισες δεν είχαν μαλλιά από το συνεχή και πολύ σφιχτό πιάσιμο των μαλλιών τους.

Οι γκέισες εκπαιδεύονται να κοιμούνται ακουμπώντας το λαιμό τους σε μικρά στηρίγματα αντί για μαξιλάρια, ώστε να διατηρείται ανέπαφο το χτένισμά της. Σε διαφορετική περίπτωση, θα πρέπει να φτιάχνει την κόμμωσή της περίπου κάθε εβδομάδα. Πολλές σύγχρονες γκέισες χρησιμοποιούν περούκες επαγγελματικά. Και στις δυο περιπτώσεις, βέβαια, υπεύθυνοι είναι ιδιαίτερα δεξιοτέχνες ειδικοί. Η τέχνη των παραδοσιακών χτενισμάτων ωστόσο αργοπεθαίνει.

Από ότι καταλάβατε η ομορφιά θέλει και τις θυσίες της…

BARBIE SOS ...

2008-04-01T16:11:00.001+03:00

«Κίτρινος πυρετός» χτύπησε την Barbie!!!

Μοντέλο της γνωστής κούκλας ανάμεσα σε κινέζικα παιχνίδια που αποσύρονται.
Χρωστικές ουσίες βλαβερές ακόμη και για τη νοητική ανάπτυξη των παιδιών και επικίνδυνα εξαρτήματα που μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμό ή πνιγμό εντοπίστηκαν σε 41 παιχνίδια κινεζικής κατασκευής που κυκλοφορούν ευρέως στην ελληνική αγορά έχοντας πουλήσει περίπου 140.000 κομμάτια.
Η προληπτική απόσυρση των εν λόγω παιχνιδιών ξεκινά σήμερα, όμως εκατοντάδες γονείς είναι πλέον θορυβημένοι από την ποιότητα και τα υλικά των παιχνιδιών που μπαίνουν στα ελληνικά νοικοκυριά.
Στη λίστα των αποσυρόμενων προϊόντων περιλαμβάνονται εξαρτήματα της κούκλας Μπάρμπι (αφορά μόνο τη σειρά «Μπάρμπι με σκυλάκι και αξεσουάρ») τέσσερις φιγούρες του Batman και δεκάδες μοντέλα της κούκλας Polly Pocket, παιχνίδια δηλαδή εξαιρετικά δημοφιλή στις παιδικές ηλικίες. Επίσης, δύο συσκευασίες του μεταλλικού αυτοκινήτου «Λοχίας», στο χρώμα του οποίου εντοπίστηκε υπέρβαση του ορίου σε μόλυβδο, που θεωρείται ότι μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στη νοητική ανάπτυξη των παιδιών, πέντε σετ με πλαστικά σκυλάκια Doggie Day Care και αρκετά ρούχα και αξεσουάρ της διάσημης σειράς Polly Pocket, τα οποία περιλαμβάνουν αποσπώμενους μαγνήτες διαμέτρου 3 χιλιοστών που θεωρούνται επικίνδυνοι για κατάποση από μικρά παιδιά.
Σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, μέχρι σήμερα στα ελληνικά καταστήματα έχουν διατεθεί 6.713 τεμάχια από το αυτοκίνητο «Λοχίας» (5.371 εκτιμάται ότι διατέθηκαν στους καταναλωτές) και περίπου 140.000 τεμάχια από τα υπόλοιπα παιχνίδια. Ολα τα παιχνίδια που ανακλήθηκαν στην Ελλάδα περιλαμβάνονται στη μακρά λίστα των παιχνιδιών «Made in China» της εταιρίας Mattel που ανακλήθηκαν προχθές από την παγκόσμια αγορά. Η εταιρία έδωσε μάλιστα τη δυνατότητα για την αντικατάσταση των παιχνιδιών μέσω κλήσης σε ειδική τηλεφωνική γραμμή.Παρά τα μέτρα που ελήφθησαν, η γενικότερη ανησυχία για τα κινέζικα παιχνίδια που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά παραμένει. Ενα στα τρία επικίνδυνα προϊόντα που είχε αποσύρει το υπουργείο Ανάπτυξης από όλα τα ελληνικά καταστήματα από τις αρχές Ιουνίου μέχρι τα μέσα Ιουλίου ήταν κινέζικο, τα περισσότερα από αυτά παιχνίδια. Με βάση έγκυρες εκτιμήσεις, κινέζικα είναι επτά ως και οκτώ στα δέκα επικίνδυνα παιχνίδια που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά...

Να ερωτεύεσαι...

2008-03-30T23:44:00.000+03:00

Έσταξε πάλι το φεγγάρι και εγώ δάκρυσα.. Κοιτώντας την φωτογραφία σου στην αχλή του πρωϊνού και ακουμπώντας ένα ακόμα όνειρο στον θολό μου καθρέφτη κραύγασα.. Όχι για να διαμελίσω τον έρωτα, μα για να μυρίσω και πάλι την θαλπωρή της αγκαλιάς σου...

Πάντα ένας στίχος είναι η αφορμή!
Η αφορμή για μια σκέψη, ένα συναίσθημα (όχι πάντα όμορφο, όχι πάντα έντονο), ένα όνειρο , η αφορμή για μια ανάμνηση, τον έρωτα ή τον πόνο..
Και μετά η μουσική... Ολοκληρώνει τη μαγεία του όποιου συναισθήματος, της σκέψης, του ονείρου, του έρωτα, του πόθου... Τον έρωτα! Αδάμαστη η δύναμη του έρωτα κα αέναη προσφορά η αγάπη...

Έρωτας... Όταν το ακούς, σου φαίνεται κάπως άστείο χαζορομαντικό παιδιάστικο , όταν το γράφεις δεν σε γεμίζει πάντα όσο ένας στίχος. Προσπαθώντας λοιπόν να τον περιγράψεις δεν βρίσκεις πάντα τα κατάλληλα λόγια τις κατάλληλες λέξεις. Όταν το νιώθεις όμως, όλα αλλάζουν... Σταματάνε τα μολύβια και οι ίδιες οι μουσικές ,ο χρόνος και οι σκέψεις συνάμα... Ίσως το μόνο όμως που δεν σταματάει αλλά αρχίζει, είναι το όνειρο, ένα όνειρο που σε γεμίζεικαθμερινά, σου δίνει ζωή και κουράγιο να συνεχίσεις... Η ίδια η ερμηνεία του έρωτα έχει καταντήσει φιλοσοφία, αλλά αυτό που νιώθεις, που αγγίζεις και που ¨είναι εδώ¨ δεν είναι φιλοσοφία, ούτε όνειρο! Δεν ξέρω τι είναι και ούτε σκοπεύω να προσπαθήσω να σας περιγράψω το ανεξήγητο, το απερίγραπτο, αυτό το τόσο μυστήριο αλλά απίστευτα ελυστικό και πανέμορφο.

Ἒρος δ’ ἐτίναξέ μοι
φρένας, ὠς ἄνεμος κάτ’ ὂρος δρύσιν ἐμπέτων
ΣΑΠΦΩ

Διψάν οι κάμποι για νερά και τα βουνά για χιόνια
και τα γεράκια για πουλιά, κι’ εγώ, βλάχα μ’, για σένα.
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Αν εν’ πικρός ο πόθος, γοιον λαλούσιν,
πώς εν’ γλυκιά τα πάθη τα δικά του;
κι αν εν’ γλυκύς, πώς εν’ σκλερή η καρδιά του;
κι αν εν’ σκλερός, πώς όλοι τον ποθούσιν;
ΚΥΠΡΙΩΤΙΚΟ ΕΡΩΤΙΚΟ

Δεν ειν’ πνοή στον ουρανό,
στη θάλασσα, φυσώντας
ούτε όσο κάνει στον ανθό
η μέλισσα περνώντας,
όμως κοντά στην κορασιά,
που μ’ έσφιξε κ’ εχάρη,
εσειότουν τ’ ολοστρόγγυλο
και λαγαρό φεγγάρι×
και ξετυλίζει ογλήγορα
κάτι που εκείθε βγαίνει,
κι’ ομπρός μου ιδού που βρέθηκε
μία φεγγαροντυμένη.
Έτρεμε το δροσάτο φως
στη θεϊκιά θωριά της,
στα μάτια της τα ολόμαυρα
και στα χρυσά μαλλιά της.
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ, Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ

Χτες βράδι οι λογισμοί κόκκινοι κρίνοι,
φωτιά η καρδιά, η στιγμή πανώρια ρούσα,
με αλάφιασμα χαλκιά, μπρος στο καμίνι
σκληρή ηδονή σκληρά σφυροκοπούσα
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, Τα Δεκατετράστιχα

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ’ ετρέμανε μες στην φωνή - και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες - πώς γυάλιζαν,
θυμήσου μες στα μάτια που σε κύτταζαν×
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.
Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ, ΘΥΜΗΣΟΥ, ΣΩΜΑ..., ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων

Χείλια, φρουροί της αγάπης μου που ήταν να σβήσει
χέρια, δεσμά της νιότης μου που ήταν να φύγει
χρώμα προσώπου χαμένου κάπου στη φύση
δέντρα... πουλιά... κυνήγι...

Κορμί, μαύρο μες στο λιοπύρι σαν το σταφύλι
κορμί πλούσιο καράβι μου, πού ταξιδεύεις;
Είναι η ώρα που πνίγεται το δείλι
και κουράζομαι ψάχνοντας τα ερέβη...

(Η ζωή μας κάθε μέρα λιγοστεύει).
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, ΡΙΜΑ, ΣΤΡΟΦΗ

Ο έρωτας
Το αρχιπέλαγος
Κι η πρώρα των αφρών του
Κι οι γλάροι των ονείρων του
Στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει
Ένα τραγούδι

Ο έρωτας
Το τραγούδι του
Κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του
Κι η ηχώ της νοσταλγίας του
Στον πιο βρεμένο βράχο της η αρραβωνιαστικιά προσμένει
Ένα καράβι

Ο έρωτας
Το καράβι του
Κι η αμεριμνησία των μελτεμιών του
Κι ο φλόκος της ελπίδας του
Στον πιο ελαφρό κυματισμό του ένα νησί λικνίζει
Τον ερχομό.
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ, ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ

Όλα τα σώματα που άγγιξα, που είδα, που πήρα, που ονειρεύτηκα
όλα
πυκνωμένα στο σώμα σου.
Ω, σάρκινη εσύ Διοτίμα,
Στο μεγάλο συμπόσιο των Ελλήνων.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ, Τα Ερωτικά

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ, Τραβέρσο

Υδρογόνο μαύρο κουρταλεί τις πόρτες...
διακονεύει ισπανικό κερί ψωμί τορνέζια
βυζαίνοντας την οπλή του Ήλιου...
ότι τόσον ωραία η ποθητή μου
ΕΚΤΩΡ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ, Οιακισμοί του Μενεσθέα

Η πιο δημοκρατική στιγμή
είναι του αμοιβαίου οργασμού
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ, Αντικριστοί Καθρέφτες

Να νομίζουμε. Να νομίζουμε πάση θυσία. Αλλιώς
δεν μας αγάπησε κανείς.
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, Η Εφηβεία της Λήθης

«Ο έρωτας! Ο έρωτας κάνει τα πράγματα φωτεινά!»
λέγαμε μες στα γέλια στα γέλια μας η φιλενάδα μου κι εγώ
Στροβιλιζόταν εκείνη μαζί με τις παρτιτούρες της
Κι ανάτειλε το πρόσωπό της σαν φρούτο γυαλιστερό
Ακουμπισμένο σε πρωινό πεζούλι.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ-ΡΟΥΚ, Άδεια Φύση

Προσπαθώ να κάνω ανθρώπινο τον έρωτα,
όμως ο έρωτας δεν γίνεται ποτέ εντελώς ανθρώπινος.
ΝΙΚΟΣ ΦΩΚΑΣ, Δύο Φορές τ’ Όνειρο

Το φιλί που μου έδωσες
μάρανε τις Μέδουσες.
Άφθορο, μου πρόσφερε
Ουρανούς, στρατόσφαιρες.
Όμως με γυρίσαν πίσω
τα σκυλιά του Παραδείσου.
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ, Σκοτεινές Μπαλλάντες

Έχουμε πολύ ταξιδέψει
Το σώμα σου κι εγώ
Έχουμε φανταστεί
Όσα ένα σώμα κι ένα εγώ
Μπορούν να φανταστούν.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ, Ο Θάνατος το Στρώνει

Απόγευμα με ώχρα και φως.
Έκανε κρύο. Είχα το σώμα σου
στην τσέπη και πήγαινα σπίτι
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΣ, Τα Οστά

Έφτασα από πάνω της και έσκυψα ως εκεί. Απλώνω το χέρι μου και δεν την άγγιξα. Ως τα μαλλιά της και δεν την άγγιξα. Απλώνω ένα πανί.
ΜΑΡΙΑ ΛΑΪΝΑ, Το Φαγητό

Στο ψύχος της αλήθειας
συμπληρώνεται το φως
και με το πένθος μεγαλύνεται.
Αίμα στο ρόδι και σάλιο στεγνωμένα
άγγελος θα δοξάσει ως την αφάνεια.
Χωροφύλακες και τριαντάφυλλα.
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΙΟΝΤΑΚΗΣ, Ο Ροδώνας με τους Χωροφύλακες

Θα ’ρθω κοντά σου πάλι
σαν παιδί που το αγαπούν οι γυναίκες.

Είσαι το πλατύ ποτάμι.

Στην ερημιά σου
Να ’ρχονται το απόγευμα οι βοσκοί
Να πλένουν τη φωνή τους.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ, Η Θλίψις του Προαστίου

Τα περιπλανώμενα φιλιά μας
μπορούν να διατρέξουν τον κόσμο όλο
αλλά η αγάπη δε μπορεί να σβήσει τις αποστάσεις
που μας χωρίζουν αιώνια
τον ένα απ’ τον άλλο.
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΟΥΛΙΟΣ, Το Αλληγορικό Σχολείο

Έλα ανθρώπινο κορμί πέρνα επάνω μου
θαυματουργή εικόνα πέρνα επάνω μου
κι απ’ την αρρώστια του θανάτου γιάτρεψέ με
ΓΙΑΝΝΗΣ ΥΦΑΝΤΗΣ, Μανθρασπέντα

Ένας μεγάλος έρωτας
κρύβει μέσα του
το πένθος για τον έρωτα
ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ, Ο Άγγελος της Ιστορίας

Αν αγαπάς και υποφέρεις, αγάπα περισσότερο. ~

Βίκτωρ Ουγκώ

Αν μια αγάπη διαρκεί, είναι γιατί κάτι μένει ακόμη μέσα μας ανικανοποίητο. ~ Σαπφώ
Αυτό που οι περισσότεροι ονομάζουν αγάπη, δεν είναι παρά αυτό που νιώθουν οι ερωτευμένοι. Δεν είναι κάτι που διάλεξαν ή κανόνισαν να τους συμβεί, όμως ήρθε, και φυσικά ήταν καλοδεχούμενο. Όμως όπως ήρθε, είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα, απότομα ή μη, θα εξασθενίσει, θα φθαρεί και θα χαθεί. Η πραγματική αγάπη όμως είναι αυτό που συμβαίνει ανάμεσα σε φίλους. Επειδή η θυσία για τον φίλο δεν γίνεται τυχαία, επειδή δεν είναι αποτέλεσμα ψυχοσωματικών διεργασιών αλλά αποτέλεσμα ελεύθερης θέλησης και αυταπάρνησης, είναι πανίσχυρη και άφθαρτη στο χρόνο. Ό,τι είναι αληθινό κρατάει για πάντα. Και το μόνο αληθινό που υπάρχει σ'αυτόν τον κόσμο και δεν είναι απ' αυτόν τον κόσμο είναι η αγάπη. ~ Ανώνυμος
Δεν θέλω να ζήσω, θέλω ν’αγαπήσω πρώτα και να ζήσω παρεμπιπτόντως. Zelda Fitzgerald
Είναι ανώφελο να μιλάς γι’ αγάπη, γιατί η αγάπη έχει τη δική της γλώσσα και μιλάει από μόνη της.
Πάολο Κοέλο
Εκείνο που με συνδέει μ’ έναν τόπο δεν είναι το καλοκαίρι, είναι ο χειμώνας, και με τους ανθρώπους, οι λύπες της αγάπης. Ίων Δραγούμης
Η αγάπη είναι η πρωτομαγιά της καρδιάς. Benjamin Disraeli
Η αγάπη και ο έρωτας είναι μια αρρώστιες του μυαλού. Δίνουν αφή στις παραισθήσεις. Κάνουν τα κορμιά να αναριγούν. Κάνουν τα όνειρα να αιμορραγούν. Τη μοναξιά να τρίζει τις σκάλες τα μεσάνυχτα και να τρομοκρατούν.~ Δημήτρης Βάρος

Η αγάπη είναι μια μαγευτική απάτη την οποία ο άνθρωπος δέχεται με την καλή του θέληση." Αλέξανδρος Πούσκιν
Η αγάπη είναι ο εξάντας της αλήθειας." Ρουμί
.
.
.
Όλα ξεκινάνε όταν κλείνεις τα μάτια, είτε σε ένα όμορφο φιλί, είτε σε μια αγκαλιά, που απλά θέλεις να νιώσεις με όλη σου τη ψυχή, χωρίς να χρειάζεται να βλέπεις, χωρίς να χρειάζεται να σκέφτεσαι, να φοβάσαι. Τις στιγμές αυτές λοιπόν, είσαι εσύ,μόνο εσύ παρέα με τα συναισθήματά σου και τις αισθήσεις σου. Σ'αυτό που σε κάνει να νιώθεις, δεν χρειάζεται να δώσεις όνομα, θες τον άνθρωπο, την αίσθηση, όχι το όνομα, εξάλλου τι σε νιάζει ένα απλό όνομα , ι να το κάνεις, αυτό σε κάνει να νιώθει?. Τον/την θες, όπως είναι εκείνη την στιγμή, τίποτα λιγότερο, κα τίποτα περισσότερο. Ποιος τα υπολογίζει τα ονόματα και τις ταμπέλες?Αυτός που είναι ερωτευμένος πραγματικά δεν τα υπολογίζει... Δεν υπάρχουν ταμπού και προκαταλήψεις. Δεν υπάρχει καν η γνώμη του κόσμου. Εδώ μιλάμε για έρωτα! Για μια σκέτη τρέλα!Για μια παράνοια , για ένα όνειρο... Για μια κλήση ή ένα μήνυμα που σου φτιάχνει την μέρα.

Και ας αφήσουμε στην άκρη την τεχνολογία, για ένα βλέμμα ή ένα χαμόγελο. Σκέψου τον/την να χαμογελάει... Όταν χαμογελάει φωτίζεται ο κόσμος όλος.Λάμπει κι μαζί λάμπεις και εσύ είναι ο ήλιος που σε θρέφει και σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένο. Ακόμα και ένα χάδι του σε αφοπλίζει. Σκέψου τη λέξη χάδι, ίσα που το νιώθεις το χάδι! αι όμως αρκεί για ν νιώσεις πολλά... Πώς να περιγράψω το χάδι... Σαν να είναι τα χείλια, τόσο κοντά, που νιώθεις την αναπνοή, χωρίς να αγγίζεις, όμως... Χάδι, ένα χάδι του! Από εκεί ξεκινάει, μετά γίνεται άγγιγμα, μετά έντονο άγγιγμα, μετά χάνονται οι σκέψεις και γίνεται πάθος, μετά έντονο πάθος, πολύ έντονο που σε κυριεύει και μετά ο έρωτας!!

Στον αληθινό έρωτα δεν υπάρχουν γιατί, τα γιατί είναι για αυτούς που αισθάνονται λιγότερο ή και καθόλου και ακόμη δν το κατάλαβαν. Τα γιατί δεν είναι για μένα ούτε για σένα . Δεν είναι για τον δικό μου έρωτα΄ούτε για τον δικό σου! Τον ερωτά σου τον ζεις... Δίνεις σ'αυτόν, ρισκάρεις γι'αυτόν, εσύ τον κάνεις να είναι έρωτας! Δίνεις, να δίνεις ... Δώσε, μην φοβάσαι! Τίποτα και κανέναν ή μάλλον μην φοβάσαι τον εαυτό σου. Μπορείς να το κάνεις, Μπορείς...Εξάλλου δίνεις σε αυτό που αγαπάς σε αυτόν που πεθαίνεις για αυτόν γιατί προβληματίζεσαι, γιατί δειλιάζεις?

Ο έρωτας είναι πηγή ζωής , είναι υγεία, χαρά. Δεν έχει νόημα να τον κρύβεις, έστω και αν χαρακτηρίζεται από άλλους παράνομος ή ανήθικος ή αθέμιτος. Δεν υπάρχει τέτοιος έρωτας. Κανένας αρνητικός προσδιορισμός δεν ταιριάζει στον έρωτα και στην αγάπη. Η λέξη από μόνη της αγιάζει καθετί που βρίσκεται σιμά της. Ο έρωτας είναι ένας, δεν γνωρίζει, σύνορα, φραγμούς, φύλλο, αποστάσεις. Δεν έχει μέτρα ούτε σταθμά.

Ο έρωτας είναι το υπέρτατο συναίσθημα. Αυτός και η αγάπη. Το ένα φέρνει το άλλο, είτε αντικαθιστώντας το, είτε συνυπάρχοντας μαζί αρμονικά αυτό είναι πραγματικά τέλειο.

Ερωτευτείτε λοιπόν... Ζήστε... Αγαπήστε...
Και βγείτε έξω να το φωνάξετε! Να το χαρείτε!
Ναι είμαι ερωτευμένος ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!

Και αν δεν βρίσκεται ανταπόκριση εκεί έξω τώρα, μη λυπηθείτε. Ότι προσφέρεις πιάνει διπλά στην αγάπη.Το πιστεύω και ας είναι αργά μερικές φορές Είναι σαν το ρύζι, ρίχνεις στην κατσαρόλα λίγους κόκκους και μόλις βράσουν παίρνεις πίσω πολλούς. <το συνειδητοποίησα πρόσφατα που μαγείρεψα για πρώτη φορά ρύζι, αν και δεν το πέτυχα :-( > Δώσε για να πάρεις και επιμένω ας είναι αργά, τίποτα δεν παέι χαμένο! Αν δεν το πάρεις από κάποιον που δεν αξίζει, θα το πάρεις πίσω πολλαπλάσιο από κάποιον που θα αξίζει!

Μην στεναχωριέσαι λοιπόν, μην κλαις και μην μένεις μέσα, κλαίγοντας τη μοίρα σου! Ξύπνα!Προχώρα! Ήρθε η Ανοιξη! Κι αν τώρα έξω βρέχει, ανοιξιάτικη βροχουλα (μμμ και πως μ αρέσει), βγες και συ να γίνεις μούσκεμα. Να βραχείς ως το μεδούλι και να νιώσεις ζωντανός! Γιατί ΜΠΟΡΕΙΣ!!!! Εκεί έξω, στα πόδια σου, ανοίγεται η ζωή... Ψάξε τον έρωτα, το πάθος, την αγάπη... Ξέχνα τον πόνο και το δάκρυ και ανακάλυψε την ξεχασμένη αίσθηση, του παιχνιδιού και της χαράς. Ζήσε λοιπόν ...

Υ.Γ. Μακάρι στην αγάπη να μην υπήρχε άλλη επιλογή, εξόν από αυτόν που σ'αγαπά πραγματικά...

Για όσα κομάτια της ψυχής μου δεν χωρούν στο κορμί μου κ για όσα δεν πρέπει ή δεν μπορούν να΄ναι εκεί, αν και το λαχταρώ όσο τίποτε άλλο...
Καληνύχτα! gia ton Dhmo...

Ιστορικές διαδρομές!

2008-03-30T20:50:00.000+03:00

Σαν σήμερα...

1746 Γεννήθηκε ο Φρανσίσκο Γκόγια, Ισπανός ζωγράφος.

1853 Γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, Ολλανδός ζωγράφος.

1856 Τερματίζεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος με την υπογραφή της Συνθήκης των Παρισίων.
1863 Χρίζεται ο Γεώργιος Ά βασιλιάς της Ελλάδος.

1867 Η Αλάσκα πουλιέται από την Ρωσία στις ΗΠΑ, έναντι 7.2 εκατομμυρίων δολλαρίων (4.5$/km²), σημερινό πόσο 1.67 δισεκατομμυρίων δολλαρίων (1043.75$/km²) περίπου.

1896 - 1η Ολυμπιάδα της Αθήνας: Ο Αντώνιος Πέπανος ανακηρύσσεται πρώτος στην κολύμβηση 500 μέτρων.

1938 Γεννήθηκε η γαγιά μου (ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑΓΙΑΚΑ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!)

To prwto mou post...

2008-03-26T17:06:00.000+02:00

Geia sas eimai h Kikh kai eimai epitelous kala (meta apo poly poly kairo)...

Einai h prwth fora pou postarw kai mporw na pw oti m aresei! Einai alh8eia yperoxo na mporeis na moirazesai tis anyshxies sou kai tis apopseis sou me allous st web!

Kalwsorisate loipon, sto apolytws proswpiko mou "sun"blog...